Uzasadnienie
P. z [...] listopada 2019 r. U. R. i Z. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na opisane postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B., w którym organ ten stwierdził, że Starosta [...] nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosków:
- - Z. R. z [...] listopada 2007 r. dotyczącego wykonania przez J. B. bez pozwolenia wodnoprawnego urządzeń wodnych w zakresie obejmującym zabudowę rowów melioracji wodnej szczegółowej na rurociągu na działce nr [...], obręb Dźwierszno Małe, gmina Ł.,
- - B. i J. B. z dnia [...] marca 2012 r. dotyczącego wykonania przez [...] i Z. R. bez pozwolenia wodnoprawnego urządzeń melioracji wodnej szczegółowej w terenie działek 216, 217 i 507/2 w miejscowości D. M., gmina Ł., [...] i Z. R. z dnia [...] maja 2007 r. dotyczącego wydania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych – przebudowy odcinka rowu melioracji wodnej szczegółowej L-37 na rurociąg drenarski i wykonanie odbudowy rowu na terenie działek nr [...] obręb [...], gmina Ł..
W zaskarżonym postanowieniu zawarto pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 oraz § 2a ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa). W szczególności w odniesieniu do kontroli rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracji w formie postanowień, a taki akt jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W związku z tym, w celu ustalenia, czy postanowienie będące przedmiotem skargi może być kontrolowane przez sąd administracyjny, należy sprawdzić, czy mieści się ono w ww. kategorii postanowień, a więc czy jest ono zaskarżalne zażaleniem, czy kończy postępowanie, bądź też jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Nie ulega wątpliwości, że postanowienie stwierdzające, że organ pierwszej instancji nie dopuścił się bezczynności, wydawane w trybie art. 37 § 6 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej jako kpa) nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, a także nie jest to postanowienie orzekające o istocie sprawy, jako mające charakter wyłącznie procesowy. Jego celem jest jedynie spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie (co do istoty) zostało podjęte w sytuacji, gdy organ administracji pozostaje w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadzi postępowanie, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne.
Należy zatem zbadać, czy akt ten jest zaskarżalny zażaleniem.
W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi (art. 141 § 1 kpa) lub gdy przewiduje to przepis szczególny. Postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia, lecz nie kończy ono postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga o istocie sprawy, a jednocześnie nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia zażalenia.
Wobec tego w orzecznictwie przyjmuje się, że postanowienie tego rodzaju jest niezaskarżalne Podobne stanowisko wyrażano także przed zmianą treści art. 37 kpa, który do [...] czerwca 2017 r. przewidywał środek prawny pod nazwą "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie", a także na gruncie wcześniej obowiązujących przepisów o postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W konsekwencji tego należy stwierdzić, że postanowienie będące przedmiotem niniejszej skargi nie stanowi aktu, który podlega kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie stanowi aktu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa (por. m.in. postanowienie NSA z [...].02.2017 r., sygn. akt II OSK 233/17, dostępne w CBOSA, [...]).
W tej sytuacji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Okoliczności tej nie zmienia błędne pouczenie, które zamieszczono w decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B. o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, stwierdzając, że skarga, jako obejmująca akt niewymieniony w art. 3 § 2 ppsa, jest niedopuszczalna, odrzucił ją na podstawie 58 § 1 pkt 6 ppsa.