Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2014r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Zarządzeniem z tej samej daty wezwano jednocześnie skarżącego do podpisania skargi oraz nadesłania odpisu skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 4 marca 2014r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 9).
W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący nie uiścił wpisu należnego od skargi, ani też nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 500 zł.
Ponadto jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 47 p.p.s.a., jest obowiązek dołączenia jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Należy zwrócić uwagę, iż według art. 12 p.p.s.a. ilekroć w ustawie mowa jest o stronie, rozumie się przez to również uczestników postępowania.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę jednakże nie załączył do niej jej odpisu. Z uwagi na fakt, że udział w sprawie w charakterze uczestnika postępowania bierze dodatkowo jedna osoba, koniecznym było złożenie przez skarżącego do tutejszego Sądu dodatkowego egzemplarza skargi, celem doręczenia ich uczestnikowi. W przesłanym przez Sąd do skarżącego wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi został on poinformowany o takim wymogu wraz pouczeniem o konsekwencjach wynikających z braku dopełnienia w/w obowiązku.
Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi ani też wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, skarżący nie uiścił należnego wpisu w zakreślonym przez sąd terminie, który względem skarżącego upłynął w dniu 11 marca 2014 r.
Ponieważ nałożony na stronę skarżącą obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.