Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M.W.-J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia za dozór pojazdów oraz zwrot koniecznych wydatków.
Nie zgadzając się z tym wyrokiem, skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 czerwca 2015r. Wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji, od którego pobiera się wpis sądowy (art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.). Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie zakreślonym w zarządzeniu o wezwaniu do jego uiszczenia stanowi zatem warunek jej dopuszczalności.
Wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w dniu 29 czerwca 2015 r., siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 6 lipca 2015 r. (poniedziałek). Wpis nie został jednak uiszczony. Stosownie do powołanych przepisów art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skutkiem nieuiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej jest jej odrzucenie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.