Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2003 r. Wójt Gminy L. wszczął postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją administracyjną tegoż Wójta z dnia [...] 2001 r., dotyczącą ustalenia Mariuszowi R. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku handlowego w miejscowości L. Następnie decyzją z dnia [...] 2004 r. Wójt odmówił wznowienia postępowania i uchylenia ww. decyzji z dnia [...] 2001 r. wskazując, że złożony w dniu [...] 2003 r. przez Edwarda i Marią W. oraz Waldemara i Małgorzatę S. wniosek o wznowienie postępowania wpłynął po upływie terminu przewidzianego w art. 148 §1 kpa w związku z art. 148 § 2 kpa tj. po upływie jednego miesiąca od dnia, w którym wnioskodawcy dowiedzieli się o decyzji z dnia 31 grudnia 2001 r., gdyż informacja o tej decyzji zawarta była w doręczonym wnioskodawcom w dniu [...] 2003 r. postanowieniu Starosty [...] nr [...] z dnia [...] 2003 r.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Małgorzaty i Waldemara S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją nr [...] z dnia [...] 2004 r. uchyliło decyzję Wójta z dnia [...] 2003 r.
W uzasadnieniu Kolegium zauważyło, że w rozpatrywanej sprawie podstawą wznowienia postępowania była przesłanka wskazana w art. 145 § 1 pkt 4 kpa tj. niezawiniony przez stronę brak jej udziału w postępowaniu. Zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania z tej przyczyny może nastąpić tylko na żądanie strony, zaś stosownie do art. 148 § 1 w związku z art. 148 § 2 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Bezsporne jest, że w przedmiotowej sprawie wniosek o wznowienie wpłynął do Wójta Gminy L. w dniu [...] 2003 r., jednakże nie można uznać, że strona dowiedziała się o istnieniu decyzji Wójta z dnia [...] 2001 r. z postanowienia Starosty [...] z dnia [...] 2003 r. Z tego postanowienia strona dowiedziała się jedynie o znaku wydanej decyzji i fakcie, że jest to decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Jednak nie było obowiązkiem strony domyślanie się, jakiej inwestycji dotyczy decyzja wydana przez Wójta. Dodatkowym argumentem przemawiającym za tym, że wniosek o wznowienie został wniesiony w terminie jest według Kolegium pismo Małgorzaty i Waledemara S. z dnia [...] 2004 r., którego nie rozpoznał organ administracji publicznej pierwszej instancji. Wobec zatem zachowania terminu do wniesienia wniosku za prawidłowe należy uznać postanowienie Wójta z dnia [...] 2003 r. w sprawie wznowienia postępowania, natomiast przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy Wójt powinien wydać decyzję w oparciu o przepis art. 151 kpa i w jego granicach.
Zaskarżając powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz R. zarzucił jej naruszenie art. 12 Kpa i art. 138 Kpa poprzez błędne zastosowanie powyższych przepisów, co spowodowało po raz kolejny uchylenie decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w okolicznościach uzasadniających wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 1 Kpa, a ponadto naruszenie art. 148 § 2 Kpa poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że otrzymanie przez stronę postanowienia starosty o wznowieniu postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, w którym to postanowieniu starosty powołuje się decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie jest okolicznością, w której strona dowiedziała się o decyzji o warunkach zabudowy w rozumieniu tegoż przepisu.
W uzasadnieniu, wskazując na kilkakrotne wydawanie w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięć przez Wójta Gminy L. i ich uchylanie przez Kolegium, skarżący podkreślił, że organ odwoławczy jest upoważniony i zobowiązany do prowadzenia postępowania wyjaśniającego we własnym zakresie, a jak wynika z art. 138 § 2 Kpa tylko wyjątkowo może sprawę przekazać organowi pierwszej instancji. W niniejszej sprawie kilkakrotnego przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji nie usprawiedliwiają ani rzekomą nieudolność Wójta, ani skomplikowany charakter sprawy.
Nie zgadzając się z poglądem Kolegium, iż wnioskujący o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy L. z [...] 2001 r. nie mogli się dowiedzieć o tej decyzji z postanowienia Starosty [...] z dnia [...] 2003 r., skarżący podkreślił, że art. 148 § 2 Kpa nie wymaga, aby stronie została doręczona decyzja, lecz aby strona dowiedziała się o decyzji. Zdaniem skarżącego wnioskodawcy otrzymując do wiadomości ww. postanowienie Starosty dotyczące wznowienia postępowania o pozwolenie na budowę, w którym powołuje się decyzję o warunkach zabudowy musieli, bez zbytniej dociekliwości, dowiedzieć się o decyzji o warunkach zabudowy, która wydanie pozwolenia na budowę poprzedzała.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, a ponadto podkreślając, że błędy natury proceduralnej i merytorycznej popełnione przez organ pierwszej instancji nie pozwoliłyby na wydanie rozstrzygnięcia bez przeprowadzenia w znacznej części postępowania wyjaśniającego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Nie jest więc wymagane, aby strona otrzymała decyzję czy też aby z innych źródeł znała dokładnie całą treść decyzji; dla stwierdzenia, że strona w określonym terminie "dowiedziała się" o decyzji wystarczające jest stwierdzenie, że posiadała informację wskazującą na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie (patrz wyrok NSA z 3 lutego 1998 r. sygn. akt I SA 769/97, LEX nr 45129 oraz wyrok z 6 października 2000 r. sygn. akt I SA 855/99, LEX nr 54136). Wbrew twierdzeniom Kolegium doręczone w dniu [..] 2003 r. Edwardowi i Marii W. oraz Waldemarowi i Małgorzacie S. postanowienie Starosty [...] nr [...] z dnia [...] 2003 r. zawierało informacje o treści rozstrzygnięcia Wójta Gminy L. z dnia [...] 2001 r. Postanowienie Starosty nie tylko bowiem wskazuje znak decyzji Wójta i fakt, że jest to decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, ale także wskazuje na datę tej decyzji i że poprzedzała ona decyzję Starosty wymienioną w części wstępnej (komparycji) postanowienia tj. decyzję z dnia [...] 2003 r. dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Mariuszowi R., zamieszkałemu w L. przy ul. [...] – budynku handlowego branży spożywczo – przemysłowej na działce o nr geodezyjnym [...] położonej przy ul. [...].
Mając na względzie, że obywatele Rzeczypospolitej Polskiej są zobowiązani przestrzegać prawa (art. 83 Konstytucji RP), co nie jest możliwe bez zaznajomienia się z nim, należy stwierdzić, że w świetle wymogów stawianych inwestorowi przez obowiązujące w dniu 31 grudnia 2001 r. art. 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane co do posiadania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i dołączenia jej do wniosku o pozwolenie na budowę – powyższe informacje są wystarczające, aby wnioskujący o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta z dnia [....] 2001 r. mogli uznać, że chodzi o taką decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która dotyczy opisanej w postanowieniu Starosty inwestycji prowadzonej na działce sąsiadującej z działkami będącymi ich własnością.
Należy przy tym zauważyć, że treść pisma Małgorzaty i Waldemara S. z dnia [...] 2003 r. (Kolegium omyłkowo wskazuje przy omówieniu tego pisma datę [...] 2004r.), pomimo że zostało przesłane do Wójta Gminy L., nie zawiera wniosku o wznowienie przedmiotowego postępowania, nie wymagało ono zatem rozpatrzenia, a tym samym nie ma ono znaczenia dla sprawy.
Mając na względzie powyższe uchybienia organu administracji, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec o uchyleniu zaskarżonej decyzji.
Wobec uwzględnienia całości skargi, stosownie do art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
O kosztach orzeczono na podstawie 200 ww. ustawy, uwzględniając wysokość poniesionego wpisu i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa procesowego stosownie do § 13 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.