Uzasadnienie
Skarżący Edward S. i Andrzej S. w dniu [...] 2004 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Gminy T. z dnia [...] 1994 r. w sprawie zmian NR 2 do miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, wnosząc o stwierdzenie niezgodności z prawem § 1 uchwały w zakresie przebiegu gazociągów tranzytowych "Jamał – Europa", zarzucając przy tym naruszenie:
- 1. art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym,
- 2. art. 18 ust. 2 pkt 5 w zw. Z art. 6 ust. 1 pkt 1 i 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym,
- 3. art. 19 ust. 2 pkt 7 i art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 26 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym.
Andrzej S. wcześniej już w dniu [...] 2002 r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego o stwierdzenie niezgodności z prawem przedmiotowej uchwały, która to skarga postanowieniem z dnia 17 czerwca 2003 r. (sygn. akt SA/Bd 911/03) została odrzucona wobec niedopełnienia warunku o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jakim jest "bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia".
Wezwanie do usunięcia naruszenia i uchylenia zaskarżonej uchwały zostało wniesione przez Andrzeja S. w dniu [...] 2003 r., natomiast Edward S. wezwał organ samorządu do uchylenia uchwały w dniu 2 września 2003 r.
Powyższe wnioski skarżących zostały przestawione na IX sesji Rady Gminy T. w dniu [...] 2003 r., która mając na uwadze wcześniej wyrażone stanowisko w decyzji z dnia [...] 2000 r. podtrzymała swoje stanowisko o odrzuceniu wniosków, o czym skarżący zostali pisemne poinformowali w dniu [...] 2003 r.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy T. wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270), ewentualnie odnosząc się do merytorycznej treści skargi wobec chybionych zarzutów w niej zawartych, wniósł o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2000r. Nr 142, poz. 1591 ze zmianami) uchwała organu gminy naruszająca interes prawny czy uprawnienia, może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia.
W rozpoznawanej sprawie Andrzej S. pismem z dnia 6 października 2003 r. wezwał Radę Gminy T. do usunięcia naruszenia i uchylenia zaskarżonej uchwały, natomiast Edward S. wezwał organ samorządu do uchylenia uchwały w dniu 2 września 2003 r. (data wpływu pisma).
Na wezwanie to zastała udzielona skarżącym odpowiedź zawarta w piśmie z dnia 9.10.2003 r. doręczonym skarżącym w dniu 10.10.2003 r. z powołaniem się na stanowisko prezentowane przez Radę Gminy T. na sesji w dniu 7.10.2003 r.
Skarżący już po otrzymaniu odpowiedzi ponownie wezwali Radę Gminy do uchylenia uchwały z dnia 24 października 1994 r. i to Edward S. pismem z dnia 16.10.2003 r. i 27.10.2003 r., a Andrzej S. pismem z dnia 27.10.2003 r.
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowej sprawie uznać należy, iż ponownie wezwania skarżących w tej samej sprawie dalszymi pismami, do uchylenia uchwały w sytuacji, gdy została im doręczona pisemna odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego w dniu 10.10.2003 r., nie powoduje wstrzymania biegu terminu 30 dni do wniesienia skargi.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, skoro skarga na uchwałę organu gminu została wniesiona z oczywistym przekroczeniem terminu do jej wniesienia, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.