Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14b, art. 71 ust. 1 i 2 w związku z art. 104a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. jedn. Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 K.p.a. Starosta A. orzekł o odmowie przyznania A.W. prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Jak wskazano w uzasadnieniu, A. W. była zatrudniona w okresie od [...] do [...], przy czym w trakcie zatrudnienia, wyżej wskazana przebywała na urlopie macierzyńskim w okresie [...] do [...]. Organ pierwszej instancji zwrócił uwagę, iż z uwagi na treść art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy brak jest podstaw do przyznania A. W. prawa do zasiłku dla bezrobotnych, bowiem udokumentowany przez nią okres zatrudnienia w okresie poprzedzającym dzień rejestracji ([...] – [...]), z uwagi na niewliczenie do niego okresu przebywania na urlopie bezpłatnym trwającym powyżej 30 dni, wynosi 114 dni, zamiast wymaganych 365 dni.
Od powyższej decyzji odwołała się A. W. wnosząc o przyznanie zasiłku.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...], w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 71 ust. 1 i 2 w związku z art. 104a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
Wojewoda zauważył, iż zgodnie z ustawowymi warunkami przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, wynikających z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, przy czym w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni. Organ drugiej instancji wskazał, że odwołująca się w trakcie zatrudnienia w firmie D.
2. we W. ([...] – [...]) korzystała z urlopu macierzyńskiego (m. in. okres od [...] do [...]). Wobec powyższego, w myśl art. 104a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, pracodawca po powrocie odwołującej nie opłacał za nią składek na Fundusz pracy począwszy od pierwszego miesiąca po powrocie z urlopu macierzyńskiego. Spowodowało to, iż w badanym okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji ([...] – [...]), na poczet uprawnienia do zasiłku można zaliczyć jedynie 118 dni, zamiast wymaganych 365, nie może być bowiem zaliczony okres, w którym pracodawca nie opłacał składek na Fundusz Pracy, wobec czego zasiłek nie może zostać przyznany.
W skardze A. W. wskazała, iż odmowa przyznania jej zasiłku jest dla niej krzywdząca i godzi w jej interes.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w treści zakwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Z akt sprawy wynika, że skarżącą w dniu [...] urodziła córkę, J. i w okresie od dnia [...] do dnia [...] korzystała z urlopu macierzyńskiego. W dniu [...] urodziła córkę, Z. i w okresie od dnia [...] do dnia [...] korzystała z urlopu macierzyńskiego. Ponownie podjęła pracę w dniu [...] i pracowała do dnia [...] (świadectwo pracy).
Jako bezrobotna, skarżąca zarejestrowała się w dniu [...].
Art. 71 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. jedn. Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) zawiera warunki wskazujące, kiedy bezrobotnemu przysługuje prawo do zasiłku. Jednym z warunków jest okres zatrudnienia - prawo to przysługuje, jeżeli bezrobotny był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104b i art. 105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni.
Orzekające w sprawie organy trafnie stwierdziły, że w okresie osiemnastu miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, tj. od dnia [...] do dnia [...], udokumentowany przez skarżącą okres zatrudnienia wynosi co najmniej 365 dni. Jednakże okresu przypadajacego po powrocie z urlopu macierzyńskiego nie zaliczono do zasiłku. Stoi temu na przeszkodzie przepis art. 104a, który stanowi, że pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne nie opłacają składek na Fundusz Pracy za zatrudnionych pracowników powracających z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub urlopu wychowawczego w okresie 36 miesięcy począwszy od pierwszego miesiąca po powrocie z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub urlopu wychowawczego.
Art. 71 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy przewiduje, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu jeżeli m.in. był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.
Ponieważ po powrocie z urlopu wychowawczego pracodawca nie ma obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy, orzekające w sprawie organy trafnie wyeliminowały ten okres z okresu zatrudnienia mającego znaczenie dla prawa do zasiłku.
Ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Sad, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.