Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Prezydent Grudziądza decyzją z dnia 19 września 2022 r., na podstawie art. 2 ust. 1, 15 i 16 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1692), dalej zwanej: "u.d.w.", odmówił R. W., zwanemu dalej: "stroną" lub "skarżącym", przyznania dodatku węglowego.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia stwierdzono, że zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.w., dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym, w przypadku gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576). Wyjaśniono, że przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego.
Wskazano, że zgodnie z art. 2 ust. 15 u.d.w., wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.
Na podstawie przeprowadzonego postępowania i zgromadzonej dokumentacji ustalono, że według wpisu w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków deklarowane we wniosku o wypłatę dodatku węglowego główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, tj. kocioł na paliwo stałe nie jest zainstalowane ani eksploatowane. W związku z powyższym odmówiono świadczenia.
W odwołaniu od powyższej decyzji stwierdzono, że strona 18 sierpnia 2022 r. złożyła deklarację, która była źle wypełniona. Do odwołania załączono dokument z CEEB (wypełniony w dniu 27 września 2022 roku).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu decyzją z dnia 20 października 2022 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000; dalej kpa) oraz art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy oparł o następujące ustalenia i rozważania:
W dniu 18 sierpnia 2022 r., skarżący, złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w Grudziądzu wniosek o wypłatę dodatku węglowego. W treści wniosku strona wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe w budynku jednorodzinnym z zainstalowanym w nim głównym źródłem ogrzewania w postaci kotła na paliwo stałe. W pierwotnie złożonej deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw skarżący wskazał jednak, że kocioł na paliwo stałe w jego domu nie jest ani zainstalowany, ani eksploatowany. Tym samym nie jest zasilany żadnym paliwem stałym. Taka informacja widniała w centralnej ewidencji emisyjności budynków (dalej: CEEB), także w dniu 11 sierpnia 2022 roku.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.m. dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 roku o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz.U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 roku, albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Na podstawie ust. 2 tego samego artykułu przez gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się: 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe). Stosownie do ust. 3 omawianego artykułu przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu wykładnia art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w. prowadzi do wniosku, że z punktu widzenia oceny prawa wnioskodawcy do dodatku węglowego kluczowe jest ustalenie, czy wpisanie lub zgłoszenie do CEEB głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w tych przepisach nastąpiło do dnia 11 sierpnia 2022 r., za wyjątkiem wpisania lub zgłoszenia po raz pierwszy na podstawie art. 27g ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r., o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.
Tym samym, jeżeli na dzień 11 sierpnia 2022 roku widniał w CEEB wpis dotyczący głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego zasilanego paliwem stałym w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.d.w., to prawo do dodatku może przysługiwać po spełnieniu wszystkich innych przesłanek. A contrario, jeżeli w CEEB na dzień 11 sierpnia 2022 roku brak było informacji w przedmiocie głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego zasilanego paliwem stałym w znaczeniu art. 2 ust. 3 u.d.w., to dodatek nie powinien być przyznany, nawet w przypadku późniejszego dokonania korekty polegającej na zgłoszeniu informacji dających podstawy do przyznania dodatku węglowego. W treści art. 2 ust. 1 u.d.w. ustawodawca jasno sprecyzował, że z punktu widzenia ustalenia prawa do dodatku węglowego istotny jest stan wynikający z CEEB na dzień 11 sierpnia 2022 roku.
Skarżący w pierwszej deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw z dnia 13 stycznia 2022 roku wskazał, że główne źródło ogrzewania w zamieszkiwanym przez niego budynku jednorodzinnym, tj. kocioł na paliwa stałe nie jest ani zainstalowane, ani eksploatowane, a tym samym nie jest zasilane żadnym paliwem stałym w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.d.w. Taki sam stan widniał w CEEB na dzień 11 sierpnia 2022 roku. W tej sytuacji skarżący nie spełnia wymogów do przyznania mu dodatku węglowego. Korekta deklaracji złożona przez stronę w dniu 27 września 2022 roku nie może mieć wpływu na prawo strony do dodatku węglowego. Decyzja w sprawie przyznania dodatku węglowego ma charakter związany, co oznacza, że organ orzekający nie dysponuje w sprawie tzw. luzem decyzyjnym, a świadczenie może zostać przyznane wyłącznie w przypadku spełnienia wszystkich przesłanek określonych w ustawie.
W skardze złożonej do Sądu skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa tj. art. 2 ust. 1 u.d.w., które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną interpretację skutkującą uznaniem, że nie został zachowany termin - do 11 sierpnia 2022 r. - na zgłoszenie źródła ogrzewania do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, w sytuacji gdy strona dokonała korekty zgłoszenia po tym terminie, która wynikała z oczywistej niedokładności, jaka powstała przy złożeniu deklaracji (brak wpisanej liczby zainstalowanych i eksploatowanych źródeł ogrzewania), którą złożyła z pomocą pracownika Urzędu Miejskiego w Grudziądzu wyznaczonego do przyjmowania deklaracji.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że kocioł na paliwa stałe jest zainstalowany i eksploatowany niezmiennie od ponad dziecięciu lat, tj. od czasu rozpoczęcia eksploatacji budynku (dowód: kopia karty z dziennika budowy oraz protokół szczelności).
Wyjaśniono, że w styczniu 2022 r. składając deklarację skarżący kierował się wskazówkami pracownika Urzędu Miejskiego w Grudziądzu wyznaczonego do przyjmowania deklaracji, który pomógł wypełnić deklarację, w której nie została zaznaczona liczba zainstalowanych i eksploatowanych źródeł ogrzewania, a następnie przyjął tę deklarację bez uwag.
Wskazano, że po otrzymaniu decyzji odmawiającej przyznania dodatku węglowego skarżący powziął wiedzę, że deklaracja miała braki i dokonał korekty (dowód: pierwotna deklaracja i korekta), jednak nastąpiło to po dniu 11 sierpnia 2022 r. Według interpretacji organu strona nie spełniła jednego z warunków ustawowych. Stanowisko organu jest formalistyczne i krzywdzące, skoro faktycznie skarżący posiada kocioł na paliwa stałe, który jest zainstalowany oraz eksploatowany. Wywodzono, że wyłącznie niedokładność przy wypełnianiu deklaracji, za co trudno przypisywać stronie odpowiedzialność, spowodowała, że odmówiono prawa do dodatku węglowego.
Nadmieniono, że w dniu 3 listopada 2022 r. weszła w życie zmiana u.d.w., która znosi warunek zachowania ww. terminu i umożliwia otrzymanie dodatku węglowego, jeżeli źródło w ogóle nie było wcześniej zgłoszone.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Ocena zaskarżonej decyzji przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329); dalej zwaną: "p.p.s.a.", doprowadziła Sąd do stanowiska, że w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu materialnemu, co miało wpływ na wynik sprawy, jak też doszło do naruszenia prawa procesowego o niekwalifikowanej cesze.
Na wstępie rozważań Sądu, należy stwierdzić, że decyzja pierwszoinstancyjna została wydana w innym reżimie prawnym, niż decyzja organu odwoławczego, albowiem począwszy od 20 września 2022 r., przepisy u.d.w., były nowelizowane ustawą z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw – Dz. U. z 2022 poz. 1967, dalej też jako "ustawa zmieniająca"). Przepisy znowelizowane ustawą zmieniającą tj. art. 2 ust. 15 a – 15 d, u.d.w., winien byłby uwzględnić organ odwoławczy, w sytuacji powstania wątpliwości, co do oceny stanu faktycznego w zakresie gospodarstw domowego strony, albowiem jak stanowi art. 52 ustawy zmieniającej - do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 50 stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Zmiany te zmierzają do objęcia pomocą finansową w postaci dodatku węglowego jak najwięcej liczby gospodarstw domowych, uprawniając, a jednocześnie obligując organy gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) do wnikliwego, wszechstronnego zbadania sytuacji faktycznej dotyczącej gospodarstwa domowego.
Treść znowelizowanych przepisów nie miała jednak zasadniczego wpływu na konieczność uwzględnienia skargi, do czego wystarczającym okazało się naruszenie art. 2 ust. 1 u.d.w. Organy naruszyły jednak również przepisóy kpa (art. 9, 7, 77 § 1 oraz art. 80 kpa).
Zgodnie ze znowelizowanym art. 2 ust. 1 u.d.w., dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3 ww. ustawy).
Wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r., w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek (art. 2 ust. ust. 9 i 12 ww. ustawy). Wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) - art. 2 ust. 13 u.d.w.
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (art. 2 ust. 15 u.d.w.).
Skarżący wniosek o dodatek węglowy złożył 18 sierpnia 2022 r., na piśmie, do Prezydenta Grudziądza, własnoręcznie go podpisując. Strona spełniła tym samym warunki formalne wniosku z art. 2 ust. ust. 9, 12 i 13 u.d.w. W powyższym wniosku skarżący wskazał, że głównym źródłem ogrzewania jego gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe oraz oświadczył, że gospodarstwo domowe nie korzystało i nie korzysta z paliwa stałego zakupionego po cenie i od przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców niektórych paliw stałych w związku z sytuacją na rynku tych paliw (Dz. U. poz. 1477 i 1692).
Należy zauważyć, że informacja o niekorzystaniu z paliwa stałego zakupionego po cenie i od przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ww. ustawy, potwierdziła brak przesłanki negatywnej do przyznania dodatku węglowego, w świetle art. 2 ust. 5 u.d.w.
Ponadto organ dysponował deklaracją dotyczącą źródeł ciepła i źródeł spalania paliw z 13 stycznia 2022 r., wypełnioną przez skarżącego, w której jako źródło ciepła wskazano kocioł na paliwo stałe. Deklaracja ta jednak była nieprawidłowo wypełniona (niepełna), albowiem brak było wpisów odnoszących się do ww. kotła w polu "liczba zainstalowanych" oraz w polu "liczba eksploatowanych" w sytuacji, kiedy istniały wpisy potwierdzające w polach również odnoszących się do ww. kotła: "co" (centralne ogrzewanie) oraz "c.w.u." (ciepła woda). Niepełność a zatem wadliwość tej deklaracji wynikała z faktu, że skoro skarżący w rubryce "rodzaj i liczba źródeł ciepła zainstalowanych oraz eksploatowanych w budynku" wpisał jedynie kocioł na paliwo stałe (bez wpisywania innych urządzeń grzewczych), potwierdzając, że pełni on funkcję centralnego ogrzewania i ogrzewania wody, to niewypełnienie rubryk o liczbie zainstalowanych i eksploatowanych ww. kotłów należało uznać za brak koniecznej informacji.
Sytuacja taka nie jest jednoznaczna, jak przyjęły to organy z zadeklarowaniem, że kocioł na paliwo stałe nie jest zainstalowany ani eksploatowany. Taka ocena byłaby zasadna, gdyby w polach: "liczba zainstalowanych" oraz "liczba eksploatowanych" wpisana była cyfra "0". Tymczasem pole te w ogóle nie zostały wypełnione. Dlatego też w takiej sytuacji, z ww. deklaracji wynikało, że źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, lecz w niewiadomej ilości jego sztuk. Upoważniało to do przyznania dodatku węglowego.
Wobec faktu wskazanej niejasności, organ powinien był stwierdzoną niejasność zinterpretować, jak wyżej wskazano, że kocioł na paliwo stałe stanowi główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego strony. Jeżeli jednak organ uznał, że ww. niejasność stanowi okoliczność podlegającą wyjaśnieniu, to powinien zastosować art. 9 kpa, który stanowi, że organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Organ powinien był więc poinformować skarżącego, o treści art. 2 ust. 1 u.d.w., zobowiązując stronę do prawidłowego wypełnienia (uzupełnienia) deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw poprzez dokonanie jej korekty celem uzupełnienia ww. niewypełnionych pól.
Niezależnie jednak od obowiązków ciążących na organie, które wynikają z art. 9 kpa, należy stwierdzić, że jak już to wskazano, z art. 2 ust. 15 u.d.w., wynika, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Tymczasem akta administracyjne nie zawierają żadnego dokumentu, który świadczyłby o dokonaniu ww. weryfikacji. Fakt przeprowadzenia weryfikacji nie wynika też z uzasadnienia decyzji obu instancji. Świadczy to braku przeprowadzenia weryfikacji przez organ I instancji w zakresie wskazanym w art. 2 ust. 15 u.d.w. oraz o braku przeprowadzenia weryfikacji przez organ odwoławczy w oparciu tak o art. 2 ust. 15 u.d.w., jak i o art. 2 ust. 15a – 15e u.d.w.
Wskazane zaniechania stanowią również naruszenie art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 kpa. Szczególnego podkreślenia wymaga jednak okoliczność, że sama u.d.w., nakłada na organ szczególne obowiązki w zakresie podjęcia z urzędu inicjatywy szczegółowego ustalenia stanu faktycznego.
Jak stanowi art. 2 ust. 15a u.d.w., (dodany łącznie z ust. 15b-15e do u.d.w., na mocy art. 50 pkt 1 lit. g ustawy zmieniającej), dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności:
- 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2519);
- 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie:
- a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615, 1265 i 2140),
- b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140),
- c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i 2687),
- d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561 i 2456);
- 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191).
W myśl art. 2 ust. 15b u.d.w., jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c u.d.w.). W toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d u.d.w.).
W świetle przytoczonej powyżej regulacji, oparcie rozstrzygnięcia jedynie na deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw z 13 stycznia 2022 r., która była niepełna w swej istotnej treści, pominięcie danych z wniosku o świadczenie, pominięcie deklaracji uzupełnionej z 27.09.2022 r., w której wyeliminowano błąd, polegający na niewypełnieniu pól (rubryk) odnoszących się do kotła na paliwo stałe: "liczba zainstalowanych" oraz "liczba eksploatowanych", poprzez wpisanie niezbędnych cyfr (wpisano 1 w obu ww. polach) oraz brak podjęcia niezbędnych czynności procesowych mających na celu wyjaśnienie okoliczności, czy rzeczywiście głównych źródłem ogrzewania w gospodarstwie domowym skarżącego jest kocioł na paliwo stałe (w oparciu o inne informacje, o których mowa w art. 2 ust. 15a u.d.w., którymi dysponuje z urzędu, bądź poprzez odebranie wyjaśnień od wnioskodawcy na podstawie art. 86 kpa), stanowi dodatkowo naruszenie ww. przepisów postępowania. Organ I instancji nie dokonał bowiem prawidłowej weryfikacji wniosku strony nad czym przeszedł do porządku organ odwoławczy.
Z powyższych powodów zignorowanie przez organy administracji orzekające w tej sprawie regulacji u.d.w., w celu ustalenia rzeczywistego rodzaju paliwa używanego przez skarżącego do ogrzewania jego mieszkania w zainstalowanej kozie, powoduje, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie mogły pozostać w obrocie prawnym i winny zostać z niego wyeliminowane. Nie sposób bowiem w okolicznościach faktycznych tej sprawy, w kontekście obowiązujących organy przepisów prawa, w szczególności u.d.w., uznać, by organy podjęły wszelką możliwą inicjatywę procesową w celu ustalenia istotnej dla wyniku sprawy okoliczności, czy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącego jest kocioł na paliwo stałe.
Trudno przyjąć, jak chce tego Kolegium, że złożenie korekty deklaracji przez skarżącą po 11 sierpnia 2022 r. mogło stanowić wystarczającą podstawę do odmowy wypłaty dodatku węglowego. Wniosek taki musiałby zostać poparty dowodami na to, że skarżąca zarówno przed 11 sierpnia 2022 r. jak i po tej dacie nie stosowała paliwa stałego, o którym mowa w art. 2 ust. 5 u.d.w. Złożona deklaracja z 27.09.2022 r. stanowiła w istocie uzupełnienie deklaracji z 13.01.2022 r. w zakresie doprecyzowania ilości kotłów, a więc jak już wspomniano okoliczności w istocie nie przesądzającej o istocie sprawy, albowiem już w oparciu o deklarację z 13.01.2022 r., zachodziły przesłanki do uwzględnienia wniosku, co stanowi o naruszeniu przez organy prawa materialnego w postaci art. 2 ust 1 u.d.w.
Trudno przyjąć, jak wskazał organ odwoławczy, że złożenie korekty deklaracji przez skarżącego po 11 sierpnia 2022 r. mogło stanowić wystarczającą podstawę do odmowy wypłaty dodatku węglowego. Wniosek taki musiałby zostać poparty dowodami na to, że skarżący zarówno przed 11 sierpnia 2022 r. jak i po tej dacie nie stosował paliwa stałego, o którym mowa w art. 2 ust. 5 u.d.w. (vide: wyrok WSA w Kielcach z dnia 25.01.2023 r., sygn. akt: II SA/Ke 631/22).
W związku z powyższym zaszły przesłanki do uwzględnienia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.