Uzasadnienie
Skarżący S. S. wystąpił do Starosty B. o wydanie zaświadczenia o treści: "Na dzień 2009/10/[...] S. S. posiadał uprawnienia do kierowania pojazdami osobowymi kategorii B.", wskazując, że zaświadczenie chce przedstawić zakładowi ubezpieczeń. Starosta w dniu [...] sierpnia 2011 r. na podstawie art. 219 Kpa postanowieniem odmówił wydania żądanego zaświadczenia, wskazując że termin ważności prawa jazdy upłynął [...] lipca 2007 r.
W zażaleniu pełnomocnik skarżącego wywodził, że uprawnienie kategoria B. skarżącemu nie zostało cofnięte ani ograniczone i zarzucił organowi błędne ustalenia, iż mandant na dzień [...] października 2009 r. nie posiadał uprawnień do kierowania kat. B. SKO w B. postanowieniem z [...] września 2011 r. ([...]) na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2 i art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 i art. 144 Kpa i art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), utrzymał w mocy ww. postanowienie, wywodząc, że wydane w dniu [...] czerwca 2005 r. prawo jazdy straciło ważność z dniem [...] lipca 2007 r., natomiast wniosek o wydanie następnego prawa jazdy został złożony dopiero w dniu [...] października 2009 r. Skoro zatem w dniu [...] października 2009 r. skarżący posiadał jedynie prawo jazdy, które uprzednio utraciło ważność, to należało przyjąć, że w tym dniu uprawnień do kierowania pojazdem nie posiadał, gdyż w obrocie prawnym nie funkcjonował dokument uprawnienia te potwierdzający; stąd też organ I instancji nie mógł wydać zaświadczenia o żądanej przez wnioskodawcę treści.
W złożonej na to postanowienie skardze S. S. wnosząc o jego uchylenie zarzucił: naruszenie art. 7 Kpa, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, naruszenie przepisów działu VII Kpa, poprzez brak wydania zaświadczenia o treści zgodnej z wnioskowaną, naruszenie art. 2 Konstytucji poprzez wskazanie na tożsamość uchybienia terminowi wymiany dokumentu z utratą uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym, naruszenie art. 138 § 2 Kpa poprzez nieuchylenie postanowienia Starosty B., które zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa administracyjnego, naruszenie art. 10 § 1 Kpa poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu poprzez niezawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem orzeczenia przez organ odwoławczy. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rzędowej.
Zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Regulację prawną dotyczącą wydawania zaświadczeń zawierają przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego w przepisach art. 217 -220.
Stosownie do treści przepisów art. 133 § 1 oraz 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy po zamknięciu rozprawy i rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.
Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżącemu S. S. wydano w dniu [...] czerwca 2005 r. prawo jazdy nr [...] (druk [...]). Z akt wynika także, że termin jego ważności zakreślono na dzień [...] lipca 2007 r.
W związku z powyższym wypada zauważyć, że stosownie do przepisu art. 88 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108 z 2005 r., poz. 908 z późn. zm.) dokumentem stwierdzającym uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym jest prawo jazdy określonej kategorii. Z przepisów tej ustawy wynika, że uprawnienie do prowadzenia określonych pojazdów uzyskuje się więc z chwilą otrzymania dokumentu w postaci prawa jazdy, co oznacza, iż kierowca może prowadzić pojazd mechaniczny posiadając fizycznie prawo jazdy. Skoro prawo jazdy skarżącego utraciło swą ważność, to w obrocie prawnym nie istniał ważny dokument potwierdzający uprawnie skarżącego.
Skoro więc z akt sprawy wynika, że w chwili złożenia wniosku skarżący nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami, to organ zasadnie odmówił wydania żądanego zaświadczenia.
Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skarżącego należy stwierdzić, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczeń ma charakter uproszczony ze względu na niezbyt rozbudowaną jego regulację prawną, założoną w przepisach szybkość działania organu administracyjnego przy ograniczonym formalizmie czynności oraz szeroką dostępność tego postępowania dla różnych podmiotów, a wydawane zaświadczenie jest - jak to określa się w doktrynie i orzecznictwie: pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego i wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego, zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe, odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom.
W tym stanie rzeczy, wobec braku naruszenia przez organ przepisów obowiązującego prawa, a tym samym wobec braku przesłanek wskazanych treścią przywołanych powyżej przepisów art. 145 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną należało, po myśli art. 152 tej ustawy oddalić.