Uzasadnienie
D. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 17 września 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek D. S. o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 października 2013 r.
W dniu 17 października 2013 r. sprzeciw do Sądu na powyższe zarządzenia wniósł skarżący oraz uczestnik postępowania J. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Sprzeciw jest niedopuszczalny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwaną również "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter incydentalny i jego rozpoznanie pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie. Postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, stosownie do treści art. 252 § 3 p.p.s.a. doręcza się stronie, która złożyła wniosek i wyłącznie wnioskodawcy przysługuje zażalenie na to postanowienie.
Ponadto w myśl art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje stronie albo adwokatowi, radcy prawnego, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu. Analiza uregulowań zawartych w Oddziale 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwala stwierdzić, że stroną postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy jest podmiot występujący z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 640/08 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy jest ograniczony do podmiotu występującego z takim wnioskiem. W konsekwencji prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy należy przyznać tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły. Natomiast podmiot niewystępujący z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza wydanego w tejże sprawie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpił D. S. W wyniku tego wniosku w dniu 17 września 2013 r. wydane zostało zarządzenie, od którego sprzeciw przysługiwał wyłącznie D. S. Wobec tego niedopuszczalne jest wniesienie sprzeciwu przez uczestnika postępowania J. W. Uczestniczka postępowania J. W. nie inicjowała, bowiem postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy i nie jest stronę tego postępowania.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji.