Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 1243/15, odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez J. K. (dalej: skarżącego) od wyroku Sądu z dnia 22 grudnia 2015 r., oddalającego skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 5 sierpnia 2016 r.
Pismem z 5 sierpnia 2016 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 11 sierpnia 2016 r., skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej.
Stosownie natomiast do treści art. 194 § 4 zd. 1 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Wyjątek od tej zasady sformułowany w odpowiednio stosowanym art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a dopuszcza możliwość sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami a także w sprawach własności przemysłowej odpowiednio przez doradców podatkowych oraz rzeczników patentowych.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone wprawdzie przez skarżącego osobiście. Jednakże nie jest on ani radcą prawnym ani adwokatem ani żadną z osób wskazaną w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Skarżący, który pomimo świadomości istnienia obowiązku sporządzenia zażalenia przez podmiot do tego uprawniony, o czym został skutecznie pouczony w piśmie z 29 lipca 2016 r. (punkt 5 pouczenia), postanowił jednakże samodzielnie zainicjować postępowanie odwoławcze.
Stąd też nie ma wątpliwości, że zażalenie nie spełnia ustawowego wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika, zaś skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.
W tej sytuacji zażalenie – jako niedopuszczalne – należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 198 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.