Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w Nakle nad Notecią zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchwałę Rady Miejskiej w Mroczy z dnia 31 sierpnia 2021 r., nr XXXVIII/295/2021, w sprawie zmiany uchwały w sprawie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Miasta i Gminy Mrocza na rok 2021, w części, tj. w zakresie § 3 ust. 3 załącznika do uchwały. Skarżący zarzucił istotne naruszenie przepisów prawa, tj. art. 11a ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 638) poprzez zaniechanie wskazania konkretnych miejsc dokarmiania kotów wolno żyjących na całym obszarze Miasta i Gminy Mrocza. Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały we wskazanej części, tj. w zakresie § 3 ust. 3 załącznika do uchwały.
W uzasadnieniu skargi, po przywołaniu art. 11a ust. 1 i 2 ustawy o ochronie zwierząt, Prokurator stwierdził, że obowiązkiem gminy jest precyzyjne i konkretne określenie sposobu realizacji zadań z zakresu opieki nad zwierzętami bezdomnymi i zapobieganiu ich bezdomności. W ocenie Skarżącego regulacja § 3 ust. 3 uchwały cechuje się zaś dużym stopniem ogólnikowości, bowiem nie ustalono miejsc i częstotliwości dokarmiania kotów. Zdaniem Skarżącego, powołana regulacja jest niepełna, bowiem nie wskazano w sposób wyczerpujący, obejmujący zakresem pełen obszar Miasta i Gminy Mrocza, miejsc dokarmiania kotów wolno żyjących.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy Mrocza wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że Rada Gminy wypełniła dyspozycję ustawową i precyzyjnie określiła miejsca zawężając punkty występowania siedlisk kotów do miejscowości na terenie gminy, w których zidentyfikowano takowe. Tym samym, w ocenie organu, wypełniona została dyspozycja ustawowa określająca zakres programu – organ uchwalił sposób działania w zakresie ustalania miejsc oraz określił te miejsca (Wiele, Drzewianowo, Ostrowo) wraz z częstotliwością dokarmiania (codziennie).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy dnia 29 marca 2022 r. wydał w sprawie II SA/Bd 1437/21 wyrok w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w Nakle nad Notecią na uchwałę Rady Miejskiej w Mroczy z dnia 31 sierpnia 2021 r. nr XXXVIII/295/2021. Zatem wydając dnia 5 kwietnia 2021 r. wyrok w niniejszej sprawie, Sąd po raz drugi rozpoznał tę samą sprawę.
Zgodnie z art. 183 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329), nieważność postępowania zachodzi, jeżeli w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona. Nie ulega zatem wątpliwości to, że w niniejszej sprawie doszło do nieważności postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W takiej sytuacji nie było zasadne szczegółowe uzasadnienie wydanego wyroku, a jedynie Sąd wskazuje, że w całości podziela argumentację przytoczoną w uzasadnieniu sporządzonym w sprawie II SA/Bd 1437/21.
Zatem składający skargę Prokurator winien rozważyć złożenie skargi kasacyjnej, która następnie winna być oceniona przez tut. Sąd pod kątem zastosowania art. 179a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.