Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę W. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2003 r. w sprawie o sygn. SA/Bd 3241/03.
Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. W. G. złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną (błędnie zatytułowaną "zażalenie wierzyciela") od wyżej wskazanego postanowienia. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ("zażalenia").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, oraz równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności uchybionej.
Należy w związku z tym wskazać, iż fakt uchybienia przez stronę skarżącą terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nie miał decydującego wpływu na skuteczność wniesienia przez stronę tegoż środka zaskarżenia, bowiem wniesiona przez stronę skarga kasacyjna nie spełniała również wymogu wynikającego z art. 175 p.p.s.a. - nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ niezależnie od tego czy strona skarżąca zmieściłaby się w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, wniesiona przez nią skarga kasacyjna podlegałaby odrzuceniu, należało uznać, iż w tej sytuacji uchybienie przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nie powodowało dla niego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 86 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.