Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt: [...] z upoważnienia Prezydenta Miasta W. Zastępca Dyrektora MOPR we W. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego, na które zażalenie złożyła J. K., wskazując na trudną sytuację bytowo-rodzinną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z [...][...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 97 § 1 pkt 4 Kpa utrzymało w mocy to postanowienie, wskazując że ustalenie prawa do lokalu jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.
W skardze J. K. wskazała na swoją trudną sytuację bytowo- rodzinną, z powodu której winna otrzymać dodatek mieszkaniowy. W odpowiedzi organ wniósł o jej oddalenie odwołując się do uzasadnienia swej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie wyłącznie - co należy mocno podkreślić z uwagi na zarzuty skargi - zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji (czy też - jak w przypadku niniejszej sprawy – postanowienia).
Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika natomiast, że wnioskiem z dnia [...] J. K. zwróciła się o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego. Jednym z ustawowych warunków uprawniających do przyznania tego świadczenia jest posiadanie tytułu prawnego do lokalu przez wnioskodawcę - co ewidentnie wynika z treści przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.), który stanowi, że dodatek mieszkaniowy przysługuje:
- 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,
- 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
- 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
- 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszących wydatki związane z jego zajmowaniem,
- 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny na podstawie tylko jednego z tych tytułów.
Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że skarżąca nie posiada tytułu prawnego do lokalu (zaświadczenie Spółdzielni Mieszkaniowej z [...] sygn. [...] – karta 30 akt sprawy) i w sprawie ustalenia prawa do lokalu toczy się aktualnie (tj. równolegle z postępowaniem administracyjnym) postępowanie sądowe (oświadczenie strony z [...] oraz odpis pozwu – karta 4 i 26 akt sprawy) czemu skarżąca nie zaprzeczyła ani w postępowaniu administracyjnym, ani też w postępowaniu sądowym.
Z przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa wynika zaś, że organ administracji publicznej zawiesza – a więc obligatoryjnie - postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod terminem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, co oznacza, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. I taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Podnoszone natomiast przez skarżącą okoliczności dotyczące jej sytuacji bytowo-rodzinnej były pozbawione znaczenia prawnego w niniejszej sprawie i rozstrzygając sprawę w oparciu o przywołane kryterium legalności Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę, nie dopatrując się istnienia wskazanych treścią art. 145 § 1 pkt 1 i 2 tej ustawy naruszenia prawa, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Skoro więc Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa - a tylko to wyłącznie mogło spowodować uwzględnienie skargi – Sąd skargę oddalił.