Uzasadnienie
Wójt Gminy D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005 r., sygn. [...] i postanowienie z dnia [...] 2005 r., sygn. [...] z powodu ich niezgodności z prawem.
Postanowieniom tym zarzucił naruszenie art. 21 § 1 pkt 1 i 4 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że istnieje przesłanka do wyłączenia od udziału w postępowaniu w sprawie Wójta Gminy O. Stawiając ten zarzut, wniósł o uchylenie w/w postanowień.
W uzasadnieniu skargi Wójt Gminy D. wskazał, że postanowieniem z dnia [...] 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wyłączyło od udziału w postępowaniu w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, dotyczącej realizacji przez Gminę O. przedsięwzięcia polegającego na badaniu sieci kanalizacyjnej i wodociągowej w Żołędowie i wyznaczyło organ zastępczy do wydania decyzji w tej sprawie – Wójta Gminy D. Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy w/w postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Postanowienie SKO z [...]2005 r., nr [...] o wyłączeniu od udziału w postepowaniu w sprawie Wójta Gminy O. i wskazanie jako właściwego Wójta Gminy D. jest postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie (zawarte w tym postanowieniu pouczenie jest mylne). Tym samym skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna.
Ogólnym wymogiem skargi na decyzję, postanowienie lub inne akty jest to, aby sprawa przed rozpoznaniem jej przez sąd była dwukrotnie rozpatrywana merytorycznie. Także skarga na bezczynność musi być poprzedzona zażaleniem w trybie art. 37 § 1 K.p.a.
Tym samym skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należało odrzucić.