Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J.O. na czynność Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie usunięcia z ewidencji kierowcy punktów karnych
Pismem z dnia 2 kwietnia 2012 r. skarżący złożył wniosek o uzasadnienie powyższego postanowienia (określony jako "wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku"), uiszczając jednocześnie opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł.
Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2. Art. 141 § 2 ww. ustawy wskazuje natomiast, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Z przytoczonej regulacji wynika zatem, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, którego odpis przesyłany jest stronie, konieczny jest tylko w sytuacji, gdy skarga jest oddalona. W przeciwnym razie, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, a także postanowienia wydanego na rozprawie i podlegającego zaskarżeniu, zostaje przesłany stronom postępowania z urzędu.
Jak natomiast wynika z art. 234 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepis ten reguluje obowiązek uiszczenia opłaty sądowej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, jednakże tylko w sytuacji, gdy doręczenie tego odpisu następuje w rezultacie złożenia wniosku o jego sporządzenie. Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie odpis postanowienia wraz z jego uzasadnieniem podlegał doręczeniu z urzędu, Sąd stwierdził, iż złożony w sprawie wniosek o doręczenie odpisu orzeczenia był zbędny. Tym samym uiszczoną z tego tytułu opłatę kancelaryjną należało uznać jako nienależną.
Wobec powyższego na podstawie art. 225 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.