Uzasadnienie
Skarżący R. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2017r., którą Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] czerwca 2017r. nr [...] orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej położonej w [...], stanowiącej własność skarżącego, przez zezwolenie Polskim Sieciom Elektroenergetycznym S.A. z siedzibą w [...], na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej, uiszczając na wezwanie Sądu wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie przedmiotowej skargi.
W piśmie z dnia 13 grudnia 2017 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę wniesiona na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2017 poz. 1369 – dalej P.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa i w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.