Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 9 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 1296/10

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] lutego 2010 roku K. B. studentka I roku rolnictwa, niestacjonarnych studiów drugiego stopnia na Wydziale Rolnictwa i Biotechnologii Uniwersytetu Technologiczno - Przyrodniczego w B. złożyła rezygnację z kształcenia na Uniwersytecie. Wniosła także o umorzenie czesnego za I semestr zimowy roku akademickiego 2009/2010. Decyzją Rektora z dnia [...] lutego 2010 roku na podstawie art. 190 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365) oraz art. 104 Kpa B. została skreślona z listy studentów z dniem [...] lutego 2010 r., a pismem z dnia [...] lutego 2010 roku nr [...], na podstawie art. 207 ust. 1 i 2 ww. ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prorektor ds. Dydaktycznych i Studenckich nie wyraził zgody na umorzenie należnego czesnego z uwagi na brak podstaw.

Pismem z dnia [...] marca 2010 roku B. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując na swą trudną sytuację materialną i podniosła, iż nie zawierała umowy dotyczącej wymaganych opłat za zajęcia dydaktyczne. Pismem z dnia [...] marca 2010 roku nr [...] Rektor UTP w B. umorzył 50 % czesnego należnego z I semestr studiów wraz z odsetkami.

Pismem z dnia [...] maja 2010 roku B. ponownie wniosła o umorzenie należności z tytułu czesnego podnosząc fakt niezawierania z Uczelnią umowy dot. opłat. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Prorektor ds. Dydaktycznych i Studenckich poinformował, iż od ostatecznej decyzji Rektora z dnia [...] marca 2010 r. przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Pismem z dnia [...] czerwca 2010 roku B. wniosła o umorzenie płatności. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Prorektor ds. Dydaktycznych i Studenckich nie wyraził zgody na przedłużenie terminu wpłaty czesnego.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 roku B. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, iż posiada trudną sytuację finansową i, że nie podpisywała z Uczelnią umowy cywilno – prawnej, będącej podstawą do wpłacenia należności. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 roku nr [...] Rektor UTP w B. przedłużył termin wpłaty zaległej raty czesnego należnej za I semestr studiów.

Na powyższe rozstrzygnięcie Rektora B. wniosła skargę wskazując, iż nie podpisywała umowy cywilno – prawnej zobowiązującej do płacenia czesnego za zajęcia dydaktyczne i że nie uczęszczała na zajęcia dydaktyczne. Powołała się także na trudną sytuację finansową uniemożliwiającą pokrycie kwoty czesnego.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie wskazując, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nie dotyczyło umorzenia raty czesnego, a przedłużenia terminu płatności i skarga jest bezprzedmiotowa. Okoliczność, iż skarżąca nie uczestniczyła w zajęciach, które odbywały się w semestrze zimowym leży po stronie skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje

Zgodnie z treścią przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) rozpoznając skargę Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednakże związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przenosząc się na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W związku z powyższym należy zauważyć, ze przepis art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365) stanowi, iż warunki odpłatności za studia określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej. Wobec powyższego Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia tego typu sprawy. Jest więc to w swej istocie stosunek cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny. Notabene należy zaznaczyć, że przygotowana umowa między skarżącą a UTP w B. – jak wynika z akt sprawy – nie została przez skarżącą podpisana.

Mając więc na uwadze przywołany przepis art. 160 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym należy stwierdzić, że skarga podlega odrzuceniu bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem przedmiotowa sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Przepis art. 58 § 1 pkt 1 stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. I dlatego mając powyższe na uwadze należało skargę odrzucić.