Uzasadnienie
[...] wnieśli w dniu 7 grudnia 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego z 27 stycznia 2006 r. wezwano pełnomocnika skarżących do złożenia oświadczenia dotyczącego wystąpienia z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez Radę Gminy G. w trybie określonym przez art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Gedn. tekst Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Pismem z dnia 10 luty 2006 r. M. D. oświadczył, że złożenie skargi w przedmiotowej sprawie nie zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez Radę Gminy G. w trybie określonym przez art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Gedn. tekst Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o załatwianiu spraw w postępowaniu administracyjnym (ust.3 powołanego przepisu). Oznacza to, że skarga w trybie art. 101 cyt. ustawy może został skutecznie wniesiona, gdy organ gminy odmówił usunięcia naruszenia interesu lub uprawnienia skarżącego albo nie wypowiedział się w tej kwestii w terminie określonym wart. 35 i 36 kpa.
Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, przede wszystkim oświadczenie przedstawiciela skarżących zawarte w piśmie z 10 lutego 2006 r., należy uznać, że wymóg skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia określony przepisem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - nie został spełniony. Jednoznaczne stwierdzenie o braku wezwania w trybie art. 101 cyt. ustawy stanowi niedopełnienie określonego powyżej wymogu, stanowiącego warunek sine qua non prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego w trybie określonym art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, prowadząc do uznania niedopuszczalności takiej skargi ze względu na jej przedwczesny charakter.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.