Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 lipca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...]w przedmiocie opłaty adiacenckiej, uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją pierwszej instancji, stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
W dniu [...] września 2012r. skarżąca złożyła do sądu pismo stanowiące skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Przesłanki skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej określone zostały w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Konieczne jest zatem by skarga kasacyjna spełniała wymogi formalne szczegółowo wymienione w art. 176 p.p.s.a., była wniesiona w terminie określonym w art. 177 p.p.s.a., przez podmiot wskazany w art. 173 § 2 p.p.s.a., należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.) oraz sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub inny uprawniony podmiot (art. 175 p.p.s.a).
Kwestię podmiotu uprawnionego do sporządzenia skargi kasacyjnej reguluje wskazany wyżej przepis art. 175 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącą, a nie jak wymaga tego, wskazany wyżej przepis, przez radcę prawnego lub adwokata. Jednocześnie wskazać należy, iż do skarżącego nie ma zastosowania zwolnienie z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego określone w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zwrócić uwagę należy, że skarżąca korzysta w niniejszym postępowaniu z pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika.
Zwrócić uwagę w tym miejscu wypada na okoliczność, że zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd umarza postępowanie jedynie w przypadkach wskazanych w ustawie. Zgodnie z art. 130 § 1 p.p.s.a., sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Zgodnie natomiast z art.161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z uwagi zatem na niedopuszczalność skargi kasacyjnej Sąd, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.