Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 listopada 2012 r. W. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na wydane z upoważnienia Burmistrza [...] przez Kierownika Referatu Gospodarki Komunalnej i Rolnictwa Urzędu Miejskiego [...] pisma z dnia [...] września 2011 r. znak [...] informującego skarżącą, w związku z jej wnioskiem z dnia 8 września 2011 r., o braku możliwości zawarcia z nią umowy najmu lokalu socjalnego przystosowanego do potrzeb osoby niepełnosprawnej oraz wskazującego, że wniosek skarżącej o przydział lokalu socjalnego jest zarejestrowany w rejestrze osób ubiegających się o lokal socjalny i zostanie ponownie rozpatrzony w przypadku pozyskania wolnych lokali. We wniesionej skardze skarżąca domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem i stanem faktycznym w/w pisma, uznanego przez stronę za ostateczną decyzję administracyjną, a ponadto zażądała wykonania decyzji Burmistrza [...] z [...] r. przyznającej jej tytuł prawny do wynajęcia lokalu socjalnego w [...].
W odpowiedzi na skargę W. K., Burmistrza [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w następstwie wniosku skarżącej z dnia 7 marca 2008 r. o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych Gminy [...], Społeczna Komisja Mieszkaniowa na posiedzeniu w dniu 30 czerwca 2008 r. rozpatrzyła w/w wniosek pozytywnie, wskazując stronie do zagospodarowania lokal mieszkalny o powierzchni [...] m2 w [...] w budynku nr [...], będący wówczas jedynym w posiadaniu przez Gminy [...] lokalem wchodzącym w zasób mieszkaniowy gminy. Strona jednak, jak zaznaczył organ, nie podpisała umowy najmu wskazanego lokalu, uznając je za cyt. "pomieszczenie dla kóz, a nie mieszkanie przeznaczone dla osoby niepełnosprawnej".
W konsekwencji kolejnego złożonego telefonicznie przez skarżącą wniosku z dnia 8 września 2011 r. o przydział lokalu mieszkalnego, strona otrzymała odpowiedź zawartą w zaskarżonym do Sądu piśmie z dnia 22 września 2011 r. Organ zaznaczył, że stanowisko wyrażone w tym piśmie miało formę oświadczenia o stanie istniejących możliwości gminy w zakresie zasobu lokalowego, a nie formę decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn proceduralnych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Sprawami sądowoadministracyjnymi są zaś sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się z mocy ustaw szczególnych (art. 1 ppsa). Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1268 ze zm.). Zakres przedmiotowy kontroli administracji publicznej wyznaczają przepisy określone w art. 3 ppsa, wśród których w art. 3 § 2 pkt 1-4a i 8 ppsa wskazuję się, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach(pkt 4a) oraz na bezczynność organów w tychże sprawach (pkt 8).
Ponadto kontrolą sądową objęte zostały akty określone w art. 3 § 2 pkt 5-7 ppsa, tj. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6) oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Z przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania innych spraw niż sprawy sądowoadministracyjne oraz, że będące nimi sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej mogą dotyczyć wyłącznie aktów i czynności enumeratywnie określonych w art. 3 § 2 pkt 1-7 ppsa oraz bezczynności organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa.
W przedmiotowej sprawie, skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na otrzymane, w odpowiedzi na wniosek strony z dnia 8 września 2011 r. o przydział lokalu socjalnego, pismo Burmistrza [...] z dnia [...] września 2011 r., informujące stronę o braku możliwości zawarcia z nią umowy najmu lokalu socjalnego przystosowanego do potrzeb osoby niepełnosprawnej oraz wskazujące, że wniosek strony jest zarejestrowany w rejestrze osób ubiegających się o lokal socjalny i że zostanie on ponownie rozpatrzony w przypadku pozyskania wolnych lokali.
W ocenie Sądu wskazane pismo nie może być objęte kontrolą sądowoadministracyjną, albowiem nie stanowi ono żadnego z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-7 ppsa, w tym więc i decyzji administracyjnej. Kwestionowane pismo ma wyłącznie charakter informacyjny o stanie istniejących możliwości gminy w zakresie zasobu lokalowego, o istnieniu wniosku strony w rejestrze osób ubiegających się o lokal socjalny oraz o ponownym rozpatrzeniu wniosku w przypadku pozyskania przez gminę wolnych lokali. Zatem pismo to w żaden sposób nie określa i nie dotyczy uprawnień lub obowiązków strony wynikających z przepisów prawa, lecz jedynie powiadamia stronę o istniejącym stanie faktycznym dotyczącym wniosku skarżącej o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych Gminy [...].
Jednocześnie należy podkreślić, że złożony po raz pierwszy przez stronę w 2008 r. wniosek o przyznanie lokalu mieszkalnego, po pozytywnym zaopiniowaniu go przez Społeczną Komisję Mieszkaniową na posiedzeniu w dniu 30 czerwca 2008 r., został rozpatrzony poprzez wskazanie stronie do zagospodarowania lokal mieszkalny o powierzchni [...] m2 w [...] w budynku nr [...], o czym strona została zawiadomiona pismem z dnia 8 lipca 2008 r. Rozpatrzenie w/w wniosku nastąpiło w ramach postępowania w sprawie wniosków określonego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zatem także i wskazane zawiadomienie z dnia 8 lipca 2008 r. o sposobie rozpatrzenia wniosku nie mogło podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a jedynym sposobem jego zakwestionowania stanowiło wniesienie skargi w trybie określonym w rozdziale 2 Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W przypadku bowiem wszczęcia trybu w sprawie skarg i wniosków, tak jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie, droga sądowoadministracyjna zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych, jest wyłączona.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny Bydgoszczy nie jest właściwy do rozpoznania skargi W. K. W związku z powyższym, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji.