Uzasadnienie
R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] o uchyleniu decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] kwietnia 2018 r. [...] oraz umorzeniu postępowania pierwszej instancji w sprawie ustalenia i zwrotu nienależenie pobranego zasiłku stałego oraz umorzenia części należności z tego tytułu. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego stwierdzono, że niemożność ustalenia, zweryfikowania i udokumentowania okoliczności stanowiących podstawę do wydania decyzji w przedmiocie zwrotu nienależenie pobranego zasiłku stałego czyni bezprzedmiotowym postępowanie w tym przedmiocie.
W piśmie z [...] stycznia 2019r. skarżący oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę. Skoro ta czynność nie zmierza do obejścia prawa, cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.