Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2011 Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Starosty W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w sprawie nabycia statusu osoby bezrobotnej oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...] września 2011 r., wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. - utrzymał w mocy decyzję starosty. Wojewoda wskazał, że A. W. decyzję o rejestracji podjęła w dniu [...] września 2011 r., a zatem od tego dnia należy liczyć wymagane przepisami 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień dokonanej rejestracji, jak również zbadać czy w okresie 6 miesięcy poprzedzających ten dzień nie nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy na mocy porozumienia stron.
W skardze skarżąca wskazał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji są kuriozalne i nie mają oparcia w wykładni materialno - prawnej. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczym i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia zapadłego w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Sąd administracyjny nie może natomiast - co właśnie należy szczególnie podkreślić w niniejszej sprawie - rozpoznając sprawę kierować się kryterium słuszności czy też sprawiedliwości społecznej, czy też jakimikolwiek innymi kryteriami poza kryterium wskazanym w powyższych przepisach.
Stosownie do treści przepisów art. 133 § 1 oraz art. 134 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należało zbadać zgodność zaskarżonej decyzji przede wszystkim z przepisami ustawy z dna 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie Kpa) oraz z przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 z późn. zm.).
Zgodnie z treścią art. 75 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania lub pracownik rozwiązał umowę o pracę w trybie art. 55 § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974. r. - Kodeks pracy.
Natomiast przepis art. 75 ust. 2 pkt 2 przywoływanej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. stanowi, iż bezrobotnemu, o którym mowa w ust. 1, spełniającemu warunki określone w art. 71, zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się powiatowym urzędzie pracy.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca A. W. decyzję o rejestracji podjęła w dniu [...] września 2011 r. Od tego też dnia należy liczyć wymagane przepisami 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień dokonanej rejestracji jak również zbadać czy w okresie 6 miesięcy poprzedzających ten dzień nie nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy na mocy porozumienia stron.
Z akt sprawy wynika również, że skarżąca A. W. w okresie [...] września 2008 r. do [...] marca 2011 r. zatrudniona była w firmie "K." we W. Następnie od dnia [...] marca 2011 r. do [...] sierpnia 2011 r. pobierała zasiłek chorobowy. Ponadto w okresie od [...] sierpnia 2011 r. do [...] września 2011 r. zatrudniona była na umowę o świadczenie usług pośrednictwa o obrocie nieruchomości w spółce N. W międzyczasie od dnia [...] września 2011 r. do [...] września 2011 r. w wymiarze ½ etatu pracowała na stanowisku sprzedawcy w spółce W., gdzie stosunek pracy został rozwiązany na mocy porozumienia stron - art. 30 § 1 pkt 1 kodeksu pracy. W przypadku skarżącej rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron nie nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy.
Nie doszło więc w ocenie Sądu do naruszenia w zaskarżonej decyzji jak również w decyzji organu pierwszej instancji przepisów obowiązującej ustawy w wskazanej w podstawie prawnej obu decyzji tj. przepisów ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 414 z późn. zm.). Nie doszło także do naruszenia przepisów proceduralnych zawartych w Kpa prawidłowo przywołanych w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji. Nie doszło także do naruszenia jakiegokolwiek innego przepisu obowiązującego prawa.
W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek określonych w przywołanych wyżej przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalił.