Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 lipca 2010r. M.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w imieniu własnym, a także S.S., W.S. oraz I.C. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2010r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesieni odwołania.
Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 10 listopada 2010r. Sąd postanowieniem wydanym na rozprawie i wpisanym do protokołu z niej sporządzonego, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyłączył ze sprawy ze skargi M.C., zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Bd 769/10 sprawy ze skarg S.S., W.S. oraz I.C., zarządzając dla powyższych spraw założenie nowych akt i wpisanie ich do repertorium pod nowym numerem porządkowym.
Sprawa ze skargi I.C. zarejestrowana została pod sygnaturą II SA/Bd 1363/10, sprawa ze skargi S.S. – pod sygnaturą II SA/Bd 1364/10, natomiast sprawa ze skargi W.S. – pod sygnaturą II SA/Bd 1365/10.
Pismem z dnia 12 listopada 2010r., doprecyzowanym pismem z dnia 13 grudnia 2010r. M.C., jako pełnomocnik S.S., W.S. oraz I.C., złożyła do Sądu wniosek o wycofanie skargi w sprawach prowadzonych pod sygnaturami II SA/Bd 1363/10, II SA/Bd 1364/10 oraz II SA/Bd 1365/10, a także o zwrot uiszczonego w tych sprawach wpisu.
Zgodnie z treścią przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. W dalszej części przepis ten stanowi, że obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Analiza akt sprawy nie wskazuje aby zachodziły przesłanki z art. 60 tej ustawy, wykluczające dopuszczalność uznania skuteczności cofnięcia skargi.
W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a ww. ustawy.