Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. w [...] wywiodło skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 4 listopada 2016 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Zarządzeniem z tego samego dnia skarżące Przedsiębiorstwo zostało zobowiązane do podpisania skargi oraz złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczone zostały skutecznie skarżącej w dniu 28 listopada 2016r.
Termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 5 grudnia 2016 r. jednakże we wskazanym powyżej terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego, ani też nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 4 listopada 2016 r. Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia ustalona została na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 100 zł.
Ponadto jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 47 p.p.s.a., jest obowiązek dołączenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W związku z powyższym, że do skargi nie zostało złożone pełnomocnictwo ani inny dokument określający umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia wezwano stronę skarżącą do uzupełniania braków formalnych skargi.
Odpis powyższego zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostały doręczone skarżącej w dniu 28 listopada 2016 r.
W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu oraz nie usunęła braków formalnych, jakimi dotknięta była skarga.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.