Uzasadnienie
P. z dnia [...] listopada 2017 r. PKP [...] Linie Kolejowe S.A. w W. - Zakład Linii Kolejowych w B., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 r., nr [...], w przedmiocie należności z tytułu opłat za usunięcie drzew.
W skardze skarżąca spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że zgodnie z art. 87 ust. 3 i 5 ustawy o ochronie przyrody, w razie nieterminowego uiszczenia opłaty pobiera się odsetki za zwłokę w wysokości odsetek pobieranych za nieterminowe regulowanie zobowiązań podatkowych. Ponadto, niezapłacone opłaty podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tym samym w wypadku braku wstrzymania wykonania decyzji skarżąca będzie narażona na zapłatę odsetek za zwłokę w ich zapłacie, a ponadto opłaty mogą zostać przymusowo ściągnięte w drodze egzekucji administracyjnej przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy przez sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd, wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, powinien zbadać, czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia NSA: z 13.12.2004 r., FZ 495-497/04; z 22.11.2004 r., FZ 474/04; z 31.08.2004 r., FZ 267/04, dostępne w CBOSA).
Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z 16.04.2009 r., II GSK 257/09, Lex nr 575347).
Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wyjaśniła, dlaczego zachodzi wobec niej niebezpieczeństwo negatywnych zdarzeń wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, nawet fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonej kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, bowiem w takim wypadku wskazana zaskarżoną decyzją należność zostanie stronie zwrócona. Należy również wskazać, że uszczuplenie majątku nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z 17.09.2014 r., I OZ 737/14; Lex nr 1529107). Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego.
Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej kwoty.
Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie wówczas, gdyby wykazano konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej strony skarżącej, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku egzekucji świadczenia dojdzie do realizacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
W badanej sprawie strona nie przedłożyła dowodów uprawdopodabniających możliwość wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., co czyni wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezasadnym.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.