Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]października 2011r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu i zasądzając na rzecz reprezentującego skarżącego pełnomocnika, kwotę [...] zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 20 czerwca 2012r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika złożył zażalenie na pkt 3 sentencji wyroku z dnia 5 kwietnia 2012r., stanowiący rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania.
Postanowieniem z dnia 12 września 2012r. Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygn. akt II OZ 738/12, uznając zasadność argumentacji zawartej w zażaleniu, uchylił postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 5 kwietnia 2012r, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Jak wynika z treści art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 1 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Jak wynika natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W sprawie niniejszej skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wskazać należy również, że skarżący w przedmiotowym postępowaniu reprezentowany był przez pełnomocnika, przy czym od pełnomocnictwa uiszczona została opłata skarbowa w wysokości 17 zł. Do zwrotu kosztów stanowiących wynagrodzenie pełnomocnika, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia, za udział w posterowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawach niewymienionych w pkt 1 lit. a oraz b, minimalnie przysługuje pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 240 zł. Stosownie natomiast do brzmienia § 2 ust 3 ww. rozporządzenia należało podwyższyć należne koszty udzielonej pomocy prawnej o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W postępowaniu zażaleniowym z kolei, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stawka minimalna wynosi 120 zł. Stawkę tę należało zgodnie z § 2 ust 3 ww. rozporządzenia podwyższyć o przewidzianą stawkę VAT. Przy zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego należało ponadto uwzględnić opłatę kancelaryjna uiszczoną od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
W związku z powyższym, na podstawie art. 200 p.p.s.a., należało orzec o zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w łącznej wysokości [...]