Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 września 2013 r. T.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę zatytułowaną "odwołanie", którą sprecyzował pismem z dnia 15 października 2013 r., w którym wskazał, że skarga dotyczy czynności MOPS.
T.K., zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013r., wezwany został do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie czego dotyczy skarga, w szczególności czy jest to skarga na:
- a) decyzję, postanowienie lub inny akt organu (jeśli tak należy wskazać datę i numer kwestionowanego rozstrzygnięcia lub nadesłać jego kserokopię),
- b) czynności organu (jeśli tak należy wskazać jednoznacznie na czym polegała ta czynność i kiedy miała miejsce),
- c) bezczynność organu (jeśli tak należy wskazać na czym ona polegała),
- d) przewlekłość postępowania (jeśli tak należy wskazać na czym ona polegała).
Powyższe wezwanie doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 22 listopada 2013r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 11 akt sądowych).
Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi zgodnie z wezwaniem w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do skarżącego upłynął z dniem 29 listopada 2013r. Dopiero pismem z dnia skarżący wskazał, że "wnosi sprzeciw przeciwko odpowiedzi z MOPS" w sprawie "odmówienia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych". W związku z powyższym uznać należy, że skarga dotyczy decyzji organu I instancji – Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia organu wydanego na skutek rozpoznania środka odwoławczego.
W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 kpa, co oznacza, że zaskarżeniu podlega decyzja wydana przez organ II instancji w wyniku rozpoznania odwołania od decyzji organu I instancji.
Z treści złożonej skargi oraz pism uzupełniających wynika, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu I instancji - Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] odmawiająca w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych.
Przysługiwał od niej w toku postępowania administracyjnego środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu II instancji, którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Zauważyć należy, że skarżący skorzystał z powyższego środka zaskarżenia jednakże intencją swojej skargi uczynił decyzję organu I instancji - Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...].
W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został spełniony, gdyż decyzja, której legalność została zakwestionowana przez skarżącego, nie była przedmiotem kontroli właściwego organu odwoławczego, nie była decyzją ostateczną.
Dlatego też skargę na decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], jako skargę na decyzję organu I instancji, należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.