Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] odmówił J. S. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką S. S. W decyzji tej zawarto pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2013r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, pouczając jednocześnie stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Pismem z dnia [...] października 2013 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., r. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
W związku z powyższym w sytuacji, gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do sądu, przy czym zaznaczyć należy, że skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Prezydent Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Od niniejszego rozstrzygnięcia strona wniosła, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i powinna dopiero w przypadku niezadowolenia z rozstrzygnięcia odwoławczego – wnieść skargę do sądu administracyjnego. Z uwagi, na to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., rozpoznając odwołanie S. S., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, skarżąca intencją swojej skargi uczyniła decyzję organu pierwszej instancji - Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r.
Możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Oznacza to, że skarga na decyzję organu I instancji nie może zostać rozpoznana merytorycznie (art. 52 § 1 p.p.s.a.).
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd powyższą skargę odrzucił na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.