Uzasadnienie
J. G. i B. G. – dalej skarżący, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o zasądzenie odszkodowania od Firmy A. za eksploatację stacji transformatorowej linii elektrycznej posadowionej na prywatnej działce nr [...] w m. [...]
W odpowiedzi na skargę Firma A. wniosła o jej odrzucenie wskazując na brak właściwości tego sądu do rozpoznania niniejszej sprawy, dotyczącej sfery stosunków cywilnoprawnych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2023r. wezwano skarżących pod rygorem odrzucenia skargi, do określenia w terminie 7 dni przedmiotu zaskarżenia, którego dotyczy skarga (wniosek) z dnia 2 grudnia 2022 r. poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało wysłane na adres wskazany w skardze.
Przesyłki sądowe zawierające pismo o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi, jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, nie zostały odebrane przez stronę skarżącą mimo pozostawienia zawiadomień w drzwiach adresatów i dwukrotnego awizowania (koperty wraz ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru k. 27-28 akt sądowych). Tym samym korespondencje ty zostały doręczona skarżącym w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) - dalej jako "p.p.s.a." w dniu 1 czerwca 2023 r. Strony w terminie 7 dni od dnia 2 czerwca 2023 r. ani do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniły braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników, a także gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, oznaczenie przedmiotu sprawy) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego).
Natomiast jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).
W niniejszej sprawie, korespondencja sądowa zawierająca zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącym w dniu 1 czerwca 2023 r. w trybie "zastępczym" na podstawie art. 73 p.p.s.a. Uregulowana w powołanym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem).
Po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., ustanawia się fikcję prawną doręczenia. (...) Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 303).
Weryfikacja trybu doręczenia przeprowadzona na podstawie udokumentowanych na kopercie czynności operatora pocztowego co do prawidłowości doręczenia, nie budzi wątpliwości Sądu. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął z dniem 9 czerwca 2023 r. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca w przypisanym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.