Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę E. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2010r. Nr SKO-[...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego.
Jak wynika z protokołu rozprawy obecny na posiedzeniu, ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej, adwokat M. S. złożył wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż należne mu koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części.
W dniu 5 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez rozstrzygnięcie dotyczące zasądzenia nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Pełnomocnik ustanowiony w ramach pomocy prawnej ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Do czynności, o których mowa w tym przepisie, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia, za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawach niewymienionych w pkt 1 lit. a oraz b, minimalnie przysługuje pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 240 zł.
Sąd nie znalazł w przedmiotowej sprawie podstaw do podwyższenia wynagrodzenia powyżej minimalnej stawki, jednakże stosownie do brzmienia § 2 ust 3 ww. rozporządzenia Sąd podwyższył należne koszty udzielonej pomocy prawnej o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.