Uzasadnienie
Na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kpa oraz art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 z zm.), po wpłynięciu odwołania W.K. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania – Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. postanowieniem z [...] listopada 2013 r. Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji, wywodząc, że ww. decyzję doręczono pod wskazany przez wnioskodawcę adres w dniu [...] czerwca 2013 r.; zatem odwołanie powinno zostać wniesione przez W. K. najpóźniej z dniem [...] czerwca 2013 r., tymczasem zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...] czerwca 2013 r., a więc 2 dni po terminie.
W skardze W. K. zarzucił naruszenie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kpa, poprzez stwierdzenie przez organ uchybienia terminu do wniesienia odwołania, pomimo wniesienia odwołania w ustawowym terminie i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, wywodząc, że przesyłkę pozostawiono u jego teściowej G.Ć. w jej miejscu zamieszkania, mimo że nie jest ona jego domownikiem, sąsiadem jak i dozorcą domu, a listonosz nie pozostawił w jego miejscu zamieszkania żadnej informacji o przekazaniu przesyłki teściowej; dlatego należy stwierdzić, iż do doręczenia mu przesyłki doszło dopiero w chwili, gdy przesyłka została mu przekazana, tj. w dniu [...] czerwca 2013 r. i dopiero od tego momentu zaczął biec termin na złożenie odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu [...] czerwca 2013 r. w sposób zastępczy określony art. 43 Kpa poprzez doręczenie przesyłki domownikowi strony obecnemu w jego mieszkaniu i w przeszłości wszelkie pisma od organu adresowane na skarżącego odbierała G.Ć. – teściowa skarżącego w jego miejscu zamieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 143, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną - i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w dniu [...] maja 2012 r. wpłynął wniosek W.K. o przyznanie płatności ONW na rok 2012 i decyzją ww. organu z [...] czerwca 2013 r. – Nr [...] skarżącemu taką płatność przyznano z uwzględnieniem potrącenia wynikającego z przedeklarowania powierzchni wniesionej do płatności.
Z akt sprawy wynika, że powyższą decyzję wysłano skarżącemu na wskazany przez niego adres i odebrała ją w dniu [...] czerwca 2013 r. G. Ć.. Jak wynika z adnotacji doręczyciela osoba ta jest teściową skarżącego, co jest okolicznością bezsporną, przyznaną przez skarżącego w jego skardze.
Z akt wynika również, że w dniu do Biura Powiatowego ww. Agencji wpłynęło w dniu [...] lipca 2013 r. nadane w dniu [...] czerwca 2013 r. w Urzędzie Poczty Polskiej odwołanie skarżącego z datą [...] czerwca 2013 r. odwołanie skarżącego od ww. decyzji z [...] czerwca 2013 r.
W związku z powyższym należy zauważyć, że po myśli przepisów art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie, a termin ten zgodnie z przepisem art. 57 § 5 Kpa – uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w pobliskiej placówce pocztowej operatora publicznego.
W świetle tych przepisów odwołanie skarżącego winno być wniesione najpóźniej w dniu [...] czerwca 2013 r.
Zgodnie z przepisem art. 134 Kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Zasady regulujące doręczanie pism w toku postępowania administracyjnego zawarte są w przepisach art. 39-49 Kpa w Rozdziale 8 – Doręczenia. Wynika z nich m.in., że organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione organy (art. 39 Kpa). Pismo doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi (art. 40 § 1). Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy (art. 42 § 1). W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 43 zd.
1) i tylko o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy, zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 zd. 2).
Z akt sprawy wynika, że decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2013 r. doręczono skarżącemu w sposób przewidziany w przywołanym przepisie art. 43 zd. 1 Kpa. Z akt sprawy wynika także, że tak samo doręczono w niniejszej sprawie skarżącemu inne pisma; np. dnia [...] sierpnia 2012 r. pismo z [...] sierpnia 2012 r. Faktu tego skarżący nie zanegował. Nie zanegował także tej formy doręczenia pisma. Potwierdzeniem prawidłowości doręczenia decyzji z [...] czerwca 2013 r. jest również przedłożony w toku postępowania sądowego przez skarżony organ dokument wystawiony przez Pocztę Polską w dniu [...] listopada 2013 r. (karta 17 akt sądowych). Dokument ów doręczono skarżącemu w dniu [...] stycznia 2014 r. (karta 25 akt sądowych) którego skarżący nie zanegował. Z akt nie wynika także jakoby decyzję z [...] czerwca 2013 r. odebrała teściowa skarżącego w jej miejscu zamieszkania.
W tym stanie rzeczy uznając, iż brak przesłanek wskazanych treścią przywołanych przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazujących uwzględnienie skargi stosownie do przepisu art. 151 tej ustawy Sąd skargę oddalił.