Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 listopada 2017 r. A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] uznającą kwotę w okresie [...]. w wysokości [...] zł za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze.
Skarżąca w skardze zawarła wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na to, że przed tutejszym Sądem toczy się również sprawa ze skargi z jej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej prawo do świadczenia wychowawczego i odmowy przyznania świadczenia wychowawczego. Sprawa ta została zarejestrowana w tutejszym sądzie pod sygnaturą II SA/Bd 1182/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 11 marca 2005 roku, sygn. I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 roku, sygn. I OZ 382/08; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 roku, sygn. I FZ 221/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 roku, sygn. III SA/Wa 3321/08).
W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie. Sądowi wiadomo bowiem, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi strony, zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Bd 1182/17, przedmiotem której jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i odmowa przyznania świadczenia wychowawczego. Skarga wniesiona w tej sprawie nie została jeszcze rozpoznana i oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy.
Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 1182/17.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Bydgoszczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia