Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 listopada 2015 r. spółka A w [...] reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika wniosło do Wojewódzkiego sadu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącej wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] stwierdziło nieważność zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w całości oraz stwierdziło, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] nie zostało wydane bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśniło, że postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] nie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w związku z czym jest ono prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793).
Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uznając argumentację skarżącego wydało w dniu [...] grudnia 2015 r., postanowienie nr [...], na mocy którego stwierdziło nieważność zaskarżonego przez spółkę A w [...] postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...], co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Nowe postanowienie z dnia 16 grudnia 2015 r. nie zostało zaskarżone do Sądu. Tym samym należało uznać, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie z dnia [...] października 2015 r., nr [...], zostało skutecznie wyeliminowane z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi spółki A w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało usunięcie zaskarżonego postanowienia z porządku prawnego przez właściwy organ kolejnym postanowieniem.
W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie, to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia).
Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie, bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należy zaliczyć kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego oraz koszty wynagrodzenia adwokata - w kwocie 240 zł. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Ponadto pełnomocnik skarżącego uiścił w dniu 23 listopada 2015 r. wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Z uwagi na to, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, a zatem należny wpis od skargi zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 wyżej powołanego rozporządzenia wnosi 100 zł. Zatem strona skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie wyższej niż wysokość wpisu określona w ww. rozporządzeniu w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 225 p.p.s.a. różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Nadpłacony w niniejszej sprawie wpis (tj. 100 zł) podlega zatem zwrotowi. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie powołanego art. 225 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.