Uzasadnienie
W niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął kolejny wniosek (formularz PPF) M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W formularzu tym podobnie jak w formularzu PPF z dnia [...] października 2017 r. podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Oświadczyła, że nie posiada przedmiotów wartościowych. Natomiast wnioskodawczyni wskazała, że zgromadziła oszczędności w wysokości [...] zł. Ponadto wnioskodawczyni poinformowała, że jej miesięczne zobowiązania i stałe wydatki wynoszą [...] zł (podstawowe opłaty, wyżywienie, środki higieny).
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Przepis art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.) przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) następuje w sytuacji, jeżeli osoba prawna wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W myśl art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Cytowany przepis przewiduje możliwość weryfikacji określonych rozstrzygnięć pod warunkiem, że zmianie uległ stan faktyczny sprawy w sposób na tyle istotny, że zachodzą przesłanki do zmiany wydanego uprzednio orzeczenia. Do kategorii postanowień niekończących postępowania w sprawie, objętych zakresem przytoczonej regulacji, należą między innymi postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga, że złożenie przez stronę kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych lub ewentualnie o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu nie obliguje sądu do dokonywania ponownej oceny sytuacji materialnej wnioskującego w kontekście przesłanek z art. 246 p.p.s.a. Rolą orzekającego jest bowiem w takim przypadku zbadanie, czy strona powołała nowe (zmienione) okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego stanowiska sądu (por. postanowienie NSA z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 282/12 dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl).
W tego typu sytuacjach nie jest więc możliwe dokonywanie odmiennych ocen kondycji finansowej strony na podstawie tożsamych elementów stanu faktycznego, tj. w oparciu o analogiczną do zawartej we wcześniejszym wniosku argumentację. W związku z tym, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy nie wskaże jakichkolwiek nowych okoliczności, bądź też podane przez niego fakty nie będą na tyle znaczące, aby mogły doprowadzić do odmiennych od dotychczasowych ocen, skorzystanie z art. 165 p.p.s.a. nie będzie możliwe.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła sprzeciw. W wyniku jego rozpoznania tut. Sąd postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Referendarz uznał, że argumentacja zawarta w formularzu PPF z dnia [...] lipca 2018 r., nie wskazuje na zmianę okoliczności faktycznych, ani prawnych, w stosunku do tych, które stanowiły podstawę rozpoznania wniosku w drodze postanowienia z dnia [...] listopada 2017 r.
W ocenie rozpatrującego niniejszą sprawę należy stwierdzić, że w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy, strona skarżąca nie podała żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę kwestionowanego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe ustalenia na mocy art. 165 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.