Uzasadnienie
Z mocy art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej Ppsa.), skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji, gdy skarga nie jest podpisania przewodniczący wydziału lub upoważniony sędzia, na podstawie art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa., wzywa stronę o uzupełnienie tego braku formalnego, pod rygorem odrzucenia skargi, przy czym zakreśla dla uzupełnienia braku siedmiodniowy termin.
Skarga wniesiona w tej sprawie nie została podpisana przez A.G.
Przewodniczący Wydziału II, zarządzeniem z dnia 22 listopada 2013 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres skarżącego wskazany w skardze.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 2 grudnia 2013 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 10 grudnia 2013 r. Z uwagi na to, że skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 16 grudnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego jest, więc doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 16 grudnia 2013 r.
Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
O wykonaniu powyższych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, wskutek niezastania adresata przesyłkę tę awizowano: po raz pierwszy – w dniu 2 grudnia 2013 r., powtórnie – w dniu 10 grudnia 2013 r. Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 16 grudnia 2013 r., a doręczenie należało uznać za dokonane w tym dniu. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że skarżący powinien uzupełnić braki formalne skargi najpóźniej w dniu 23 grudnia 2013 r. Jak wynika z akt sprawy zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie, albowiem skarżący do dnia dzisiejszego nie podpisał skargi ani nie nadesłał podpisanego jej odpisu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.