Uzasadnienie
R. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r., nr [...], w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności polegającej na odbieraniu odpadów komunalnych oraz skreślenia przedsiębiorcy z rejestru działalności.
W treści skargi zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W jego uzasadnieniu powołano się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma zawarte umowy, w tym z [...] Oddziałem Gospodarczym w T., których realizacja jest możliwa tylko pod warunkiem braku zakazu prowadzenia przedmiotowej działalności gospodarczej oraz pod warunkiem posiadania wpisu do rejestru działalności regulowanej.
Ponadto, skarżący podkreślił, że zakaz prowadzenia działalności i skreślenie z rejestru uniemożliwi mu wywiązanie się z warunków zawartych umów, co z kolei skutkować będzie rozwiązaniem umów przez kontrahentów i koniecznością zapłaty kar umownych i wysokich odszkodowań. Nadto taka sytuacja spowoduje utratę przez możliwości jakiegokolwiek zarobku, gdyż prowadzona działalność gospodarcza w zakresie odbioru odpadów komunalnych stanowi jedyne źródło dochodu skarżącego i jego rodziny. To z kolei doprowadzi do konieczności zwolnienia wszystkich pracowników, jak również sprzedaży samochodów, maszyn i urządzeń, gdyż bez osiągania dochodów nie będzie możliwe ich utrzymywanie, w tym wypłata pensji, czy zapłata ubezpieczeń komunikacyjnych.
W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, do czasu zakończenia postępowania sądowego, wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji jest uzasadnione zarówno słusznym interesem strony, jak również interesem publicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie złożony wniosek dotyczył wstrzymania wykonania decyzji zakazującej wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia działalności pod nazwą Przedsiębiorstwo Komunalne "[...]" R. K. w I. i skreślenia go z rejestru przedsiębiorców prowadzących taką działalność, która została utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji.
Zdaniem Sądu wniosek pozostał umotywowany zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., skarżący wykazał przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, a przede wszystkim możliwość powstania znacznej szkody, a także trudnych do odwrócenia skutków.
Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Powyższe stanowi ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, że skarżący uprawdopodobnił, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił zatem jak w sentencji.