Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 listopada 2010r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] października 2010r. Nr [...]w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w związku z czym skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 grudnia 2010r. wezwany został, na podstawie § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł., w terminie i pod rygorem wskazanym w zarządzeniu.
Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 wskazanej wyżej ustawy. W związku z powyższym skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wydanym również w dniu 28 grudnia 2010r., wezwany został we wskazanym siedmiodniowym terminie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie ośmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem.
Przesyłkę zawierającą odpisy wyżej wskazanych zarządzeń doręczono skarżącemu w dniu 10 stycznia 2011r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 9).
Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący co prawda uiścił wpis w kwoocie 200 zł, jednakże nie uzupełnił pozostałych braków formalnych skargi zgodnie z wezwaniem
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 2 powyżej wskazanej ustawy.