Uzasadnienie
Decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w I. z dnia [...] października 2021 r. Nr [...](2) odmówiono zmiany ustępu 2 własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2019 roku Nr [...] w zakresie terminu wykonania obowiązku polegającego na wybudowaniu zabezpieczenia miejsca załadunku materiału paszowego luzem na środki transportu przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, nałożonego na I. K. S. [...] S.A. w I..
W uzasadnieniu swojego stanowiska organ I instancji powołał się na okoliczności, wynikające z art. 154 k.p.a. i wskazał, iż ważny interes społeczny sprzeciwia się zmianie decyzji, gdyż decyzja była już dwukrotnie zmieniana.
W odwołaniu wniesionym przez skarżącą Spółkę podniesiono, iż organ nie rozważył słusznego interesu adresata decyzji, ograniczając się jedynie do oceny ważnego interesu społecznego. Zdaniem skarżącej Spółki, istniały podstawy do zmiany terminu wykonania obowiązku nałożonego decyzją z [...] grudnia 2019 roku.
Decyzją K.-P. Wojewódzkiego L. z dnia [...].11.2021 r. Nr [...] utrzymano w mocy decyzję Powiatowego L. W. w I. z dnia [...].10.2021 r. PIWpu.463.15.2020(2).
W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca Spółka nie kwestionowała samego obowiązku nałożonego na nią w decyzji z [...] grudnia 2019 roku. Istotne jest to, że nie kwestionowała również terminu, który został na nią nałożony. Domagała się natomiast w późniejszych wnioskach kierowanych do organu I instancji, aby dokonać zmiany tych terminów.
Powiatowy Lekarz Weterynarii w I. dwukrotnie przychylał się do prośby Spółki o zmianę terminu wykonania obowiązku. Rozpatrując trzeci tego typu wniosek, organ odmówił kolejnej zmiany terminu.
Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 154 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W przypadkach określonych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji.
Podkreślenia jednak wymaga, iż art. 154 k.p.a. nie jest przepisem, który zobowiązuje organ do zmiany decyzji administracyjnej w sposób bezwzględny. W przepisie tym uzależniono bowiem dopuszczalność zmiany decyzji w zależności od spełnienia przesłanek w nim wskazanych. Jedną z przesłanek, którą musi kierować się organ dokonując zmiany decyzji, jest przesłanka ochrony interesu społecznego. Słusznie wskazuje skarżąca Spółka, iż organ winien również uwzględniać interes adresata decyzji. Zaznaczyć trzeba, iż interes społeczny wcale nie musi być sprzeczny z interesem danego podmiotu. W realiach procedowanej sprawy, interes społeczny pozostawał jednak w jawnej opozycji do interesu skarżącej Spółki.
Należy mieć bowiem na względzie, iż ocena zgodności z interesem społecznym, czy też interesem skarżącej Spółki odnosi się do terminu wykonania decyzji administracyjnej, nakładającą na skarżącą Spółkę określony obowiązek. Ex definitione zawsze w interesie społecznym leży wykonanie obowiązków określonych w decyzji terminowo. Nie wymaga zatem ani dowodu ani szerszych rozważań kwestia, iż interes publiczny domaga się, by skarżąca Spółka wykonała nałożony na nią w drodze decyzji obowiązek terminowo. To interes skarżącej Spółki powodował, iż organ I instancji przesuwał termin wykonania tego obowiązku. Nie zmienia to jednak obowiązku dążenia organu I instancji do zapewnienia wykonania decyzji administracyjnej czy to dobrowolnie przez stronę, czy to na skutek zastosowania środków przymusu.
W ocenie organu II instancji, dokonanie zmiany terminu dokonania obowiązku po raz trzeci sprzeciwiałoby się ważnemu interesowi społecznemu. Istotną okolicznością jest to, że termin wykonania decyzji administracyjnej był dwukrotnie przesuwany na wniosek skarżącej Spółki. Za każdym razem organ I instancji przychylał się do terminu proponowanego przez skarżącą Spółkę. W przypadku, kiedy skarżąca Spółka prosi o zmianę terminu wykonania decyzji administracyjnej winna wiedzieć, w jakim czasie jest w stanie wykonać nałożony na nią obowiązek. Należy zatem założyć, iż terminy wykonania obowiązku, które skarżąca Spółka proponowała, a które organ w I instancji w pełni uwzględniał, proponowane były w sposób odpowiedzialny, a nie jedynie na chybił trafił. Deklarując nowy termin wykonania obowiązków, Spółka jednocześnie deklarowała, że wykona nałożony na nią obowiązek w takim czasie, jaki sama sobie zakreśliła. Dwukrotna zmiana terminu wykonania decyzji była usprawiedliwiona, aczkolwiek okoliczności wskazane wyżej już mogły uzasadniać odmowę zmiany terminu po raz drugi.
Zwracanie się z żądaniem zmiany terminu wykonania decyzji po raz trzeci dowodzi albo nieodpowiedzialności albo niefrasobliwości skarżącej Spółki, która nie umie zadeklarować w sposób jednoznaczny i zdecydowany daty wykonania obowiązku. Co więcej, obowiązek, który nie został wykonany nie nastręcza szczególnych dolegliwości zarówno natury prawnej, jak i natury technicznej, czy nawet ekonomicznej. Wybudowanie zabezpieczenia miejsca załadunku nie jest bowiem inwestycją przekraczającą możliwości skarżącej Spółki.
Dalsze zatem zwlekanie z wykonaniem obowiązku wynikającego z decyzji będzie stało w opozycji wobec ważnego interesu społecznego. Tym samym, nie ma możliwości uwzględnienia interesu Spółki tym bardziej, że okoliczności mające uzasadniać zmianę terminu nie zasługują na usprawiedliwienie tego żądania. Okolicznościami powszechnie wiadomymi są okoliczności związane z realizacją szeregu poważniejszych inwestycji budowlanych, takich jak chociażby budowa autostrad. Skarżąca Spółka nie napotykała żadnych obiektywnych trudności, które można byłoby uznać za usprawiedliwiające kolejną zmianę terminu wykonania decyzji nakładającej obowiązek.
We wniesionej do Sądu skardze, spółka zarzuciła wydanemu rozstrzygnięciu rażące naruszenie prawa:
- 1. art. 154 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: kpa), poprzez błędne ich zastosowanie i ostateczne uznanie przez Organ administracji, że nie jest możliwym skorzystanie z dobrodziejstwa przepisu o uznaniowej możliwości zmiany ostatecznej decyzji z uwagi na brak istnienia w sprawie interesu społecznego i słusznego interesu strony, podczas gdy podane we wniosku przyczyny są obiektywne, istnieją nadal, strona podejmuje realne i konkretne czynności zmierzające do realizacji zaleceń, a te wbrew twierdzeniom Organu nie stoją w sprzeczności z interesem społecznym w sprawie;
- 2. prawa procesowego, a mianowicie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., tj. błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę jej rozstrzygnięcia poprzez bezzasadne uznanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, bez przeprowadzenia choćby w minimalnym stopniu postępowania dowodowego, iż Skarżący składając wniosek o zmianę uznaniowego terminu zmierza do naruszenia interesu społecznego w sprawie, a przedstawione argumenty nie są obiektywne oraz prawdziwe, i zmierzają jedynie do przedłużenia sprawy i niewykonania zaleceń.
W związku z tym, wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazano, że pierwotny termin wykonania obowiązku ustalono na 30.
06. 2020 r. W związku z ogłoszeniem w marcu 2020 r. stanu epidemii COVID 19, związane z tym okoliczności uniemożliwiły realne działanie. Procedowanie nad sprawą w zakresie prawa budowlanego przeciągnęło się prawie o rok, stąd skarżący wnosił o przesunięcie terminu wykonania obowiązku a organ wniosek uwzględniał zmieniając swoją decyzję w dniu [...].10.2021 i [...].03.2021 r. Wskazano również na problemy z zaopatrzeniem w materiały budowlane. Obecnie realny termin wykonania obowiązku przypadnie na koniec kwietnia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie spawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja K. - P. Wojewódzkiego L. W. z dnia [...].11.2021 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego L. W. w I. z dnia [...] października 2021r. Nr PIW pu.463.15.2020(2), którą odmówiono zmiany ust 2 własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2019 roku Nr [...] w zakresie terminu wykonania obowiązku polegającego na wybudowaniu zabezpieczenia miejsca załadunku materiału paszowego luzem na środki transportu przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, nałożonego na I. K. S. [...] S.A. w I.,
Powiatowy Lekarz Weterynarii w I. w odpowiedzi na złożony przez [...] S.A. wniosek z dnia [...].09.2021 r. w przedmiocie przedłużenia terminu wykonania zaleceń pokontrolnych nałożonych na Skarżącą, decyzją z dnia [...].12.2019 r., odmówił zmiany ust. 2 w/w decyzji uzasadniając, że wniosek stoi w sprzeczności z interesem społecznym, przy braku istnienia w sprawie słusznego interesu strony, gdyż wniosek w jego ocenie, zmierza do ubezskutecznienia interesu społecznego, a w konsekwencji do niewykonania samych zaleceń.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowi art. 154 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W przypadkach określonych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji.
Decyzja, której zmiany domagała się skarżąca jest decyzją ostateczną. Wniosek został ograniczony do żądania zmiany terminu wykonania obowiązku określonego w decyzji ostatecznej.
Zgodnie z wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a. zasadą trwałości decyzji administracyjnych, uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznych, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych.
W przypadku złożenia wniosku o zmianę lub uchylenie decyzji administracyjnej w tym trybie, organ bada zatem, czy za uchyleniem lub zmianą decyzji, przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.
Ocena zgodności z interesem społecznym, czy też interesem skarżącej Spółki odnosi się do terminu wykonania decyzji administracyjnej, nakładającą na skarżącą Spółkę określony obowiązek.
W ocenie Sądu interes skarżącej Spółki pozostawał w wyraźnej dysproporcji wobec konieczności uwzględnienia interesu społecznego w realiach procedowanej sprawy.
Jak słusznie podkreślił organ, ex definitione, w interesie społecznym leży wykonanie obowiązków określonych w decyzji terminowo. Nie wymaga zatem ani dowodu ani szerszych rozważań kwestia, iż interes publiczny domaga się, by skarżąca Spółka wykonała terminowo nałożony na nią w drodze decyzji obowiązek. Działając w interesie Spółki, organ I instancji dwukrotnie przesuwał termin wykonania obowiązku, uwzględniając wnioski skarżącej, która należy zakładać, powinna realnie ocenić możliwości wykonania zobowiązania. Spółka deklarowała, że wykona nałożony na nią obowiązek w zakreślanych przez siebie terminach. Kolejna zmiana wykonania obowiązku kłóci się zatem z koniecznością zapewnienia wykonania decyzji administracyjnej, co prowadzi do słusznego wniosku, że zmiana terminu wykonania obowiązku po raz trzeci, sprzeciwiałaby się ważnemu interesowi społecznemu.
Nie można też uznać za przekonujące podanych przez skarżącą okoliczności powodujących zwłokę w wykonaniu obowiązku. Tak znaczny upływ czasu od chwili wydania decyzji nie usprawiedliwia twierdzenia o braku możliwości zaopatrzenia materiałowego czy przeszkodach formalnoprawnych, gdyż nie są to nowe okoliczności i były one znane przy składaniu poprzednich wniosków z podaniem terminu wykonania obowiązku.
W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.