Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Burmistrza W. na podstawie art. 17 ust.1, ust. 3, ust. 4, art. 20 ust. 3, art. 24 ust. 1, 2, 2a i 3, art. 26 ust. 1, 2, 3, i 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992) w pkt 1 przyznano S. W. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w kwocie 520 zł miesięcznie na okres od [...] maja 2013 r. do [...] czerwca 2013 r. W pkt 2 przyznano ww. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w kwocie 620 zł miesięcznie na okres od [...] lipca 2013 r. do [...]maja 2015 r.
W odwołaniu S. W. zarzuciła organowi naruszenie art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych i wniosła o zmianę pkt 1 decyzji i przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na okres od dnia [...] września 2012 r. do [...] czerwca 2013 r., a więc począwszy od momentu w którym strona złożyła wniosek o ustalenie niepełnosprawności córki. Wskazała, że w dniu [...] września 2012 r. złożyła wniosek o ustalenie niepełnosprawności swojej córki, a w dniu [...] lipca 2013 r. uprawomocniło się orzeczenie o niepełnosprawności – wyrok Sadu Rejonowego w T.. Następnie złożyła wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, co jej zdaniem wypełnia wszystkie kryteria określone art. 24 ust. 2a ww. ustawy. W jej opinii nie jest słusznym by z uwagi na trwające przez wiele miesięcy postępowanie administracyjne, a następnie sądowe miała otrzymywać świadczenie pielęgnacyjne za krótszy okres, iż ten wynikający z obowiązujących przepisów, tylko dlatego, że wcześniejsze badania lekarskie i oparte na nich orzeczenia były nieprawidłowe.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że w sprawie wszystkie niezbędne przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego zostały spełnione z dniem [...] maja 2013r. tj. wówczas gdy Sąd Rejonowy w T. ustalił, że w stosunku do córki S. W. zachodzi konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
W ocenie SKO przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego od dnia [...] maja 2013 r. jest prawidłowe, bowiem w okresie od [...] września 2012 r. (data złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności), a [...] maja 2013 r. (dzień poprzedzający początek terminu wskazanego w pkt 1 sentencji wyroku Sądu Rejonowego w T.) nie była spełniona przynajmniej jedna z przesłanek, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Ponadto organ wyjaśnił, że wolą ustawodawcy wyrażoną w art. 24 ust. 2a ww. ustawy nie było aby wnioskodawcy przyznane zostało świadczenie pielęgnacyjne od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie niepełnosprawności w sytuacji gdy z orzeczenia bądź to organu administracji publicznej bądź orzeczenia sądu wynika, że niepełnosprawność powstała po dniu złożenia wniosku.
W skardze S. W. wniosła o uchylenie decyzji SKO i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. Wskazała, że spełniła wszystkie wymogi formalne określone w art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych, jednak organy nie zastosowały tego przepisu opierając się jedynie na dacie wynikającej z wyroku Sądu Rejonowego w T., jako dacie od której może zostać jej przyznane świadczenie. W jej ocenie brzmienie art. 24 ust. 2a ww. ustawy wskazuje, że ustawodawca odróżnia wydanie orzeczenia o niepełnosprawności od daty złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności. Okoliczność, że skarżąca uzyskała korzystne dla niej rozstrzygnięcie związane z niepełnosprawnością córki dopiero przed sądem powszechnym, w wyroku w którym określono, iż jedna z przesłanek determinuje przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zachodzi od dnia [...] maja 2013 r. nie oznacza, że przedmiotowe świadczenie winno być przyznane począwszy od dnia [...] maja 2013 r., gdyż o tym przesądza data złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności zgodnie z art. 24 ust. 2a ww. ustawy.
W odpowiedzi na skargę SKO w T. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do przepisów art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja SKO z dnia [...] października 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy wydaną z upoważnienia Burmistrza W. decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. W pkt 1 decyzji organu I instancji przyznano S. W. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w kwocie 520 zł miesięcznie na okres od [...] maja 2013 r. do [...] czerwca 2013 r. W pkt 2 przyznano ww. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w kwocie 620 zł miesięcznie na okres od [...] lipca 2013 r. do [...] maja 2015 r.
Ustalony przez organ stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Spór między stronami budzi jedynie określony w pkt 1 decyzji organu I instancji termin na jaki ustalono skarżącej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.
Materialnoprawną przesłanką zaskarżonej decyzji stanowił art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992) zwanej dalej "ustawą". Przepis ten stanowi, że świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje m.in matce, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Z przepisu powyższego wynika jednoznacznie, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje matce dziecka, która zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności przy czym z orzeczenia tego wynikać musi konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ustalenie prawa doświadczenia pielęgnacyjnego możliwe jest jedynie w przypadku kumulatywnego spełniania wszystkich przesłanek określonych ww. przepisie.
Ponadto w art. 24 ust. 2 ustawy wskazano, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Z ust. 2a wskazanego artykułu wynika natomiast, że jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że orzeczeniem z dnia [...]grudnia 2012 r. Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. uchylił orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia [...] listopada 2012 r. i orzekł o zaliczeniu córki skarżącej do osób niepełnosprawnych. Następnie orzeczenie Wojewódzkiego Zespoły ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. zmienione zostało wyrokiem Sądu Rejonowego w T. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2013 r. sygn. akt [...] w ten sposób, że stwierdzono wobec M. W., iż w okresie od [...] maja 2013 r. do [...] maja 2015 r. zachodzi konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
Powyższe oznacza, że przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego spełnione zostały przez skarżącą z dniem [...] maja 2013 r. tj. ze wskazanym ww. wyroku Sądu Rejonowego w T. dniem, od którego zachodzi konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Sąd w pełni podziela stanowisko SKO o prawidłowym określeniu terminu w pkt 1 decyzji organu pierwszej instancji.
Sąd nie podziela natomiast stanowiska skarżącej, iż termin ten określony winien być od dnia, w którym złożyła ona wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności. Zwrócić bowiem należy uwagę na fakt, iż w okresie od dnia złożenia tego wniosku, tj. [...] września 2012 r., do dnia [...] maja 2013 r. tj. dnia poprzedzającego początek terminu określonego w pkt 1 sentencji wyroku Sądu Rejonowego w T. skarżąca nie spełniała niezbędnej przesłanki stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Skoro zgodnie z ww. wyrokiem Sądu Rejonowego w T. przed dniem [...] maja 2013 r. nie zachodziła konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, to przed tym dniem świadczenie nie przysługiwało. Kluczowe w rozpatrywanej sprawie jest bowiem, że zgodnie z ww. wyrokiem dopiero od [...] maja 2013 r. zachodzi konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
W rozpatrywanej sprawie nie ma bowiem znaczenia dla określenia terminu od którego ustalono skarżącej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego fakt, że skarżąca wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności córki złożyła [...] września 2012 r., w sytuacji gdy z orzeczenia tego wynika, iż dopiero od dnia [...] maja 2013 r. u jej córki zachodzi konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wobec powyższego nie jest zasadnym stanowisko skarżącej, iż to na nią przerzuca się odpowiedzialność za przedłużające się postępowanie przed organami ds. orzekania o niepełnosprawności, a następnie przed sądem rejonowym. Prawidłowo organy uznały, że przedmiotowe świadczenie może być przyznane skarżącej dopiero od dnia, w którym spełniała on wszystkie przesłanki do jego przyznania. Niedopuszczalnym było by ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia złożenia wniosku o ustalenie stopnia niepełniosprawności, bowiem przed dniem 14 maja 2013r. skarżąca nie spełniała przesłanek określonych w art. 17 ust. 1 ustawy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu.