Uzasadnienie
Pismem z dniu 19 listopada 2010 r. [...] Państwowe S.A. w [...] Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w [...] wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zapewnienia użytkownikom stacji kolejowej możliwości korzystania z ogólnodostępnej ubikacji.
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm., dalej "p.p.s.a."), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Zgodnie z natomiast z § 2 ust. 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg na niewymienionych w § 2 ust. 1-5 Rozporządzenia, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. strona skarżąca, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2011 r., wezwana została do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwania strona skarżąca pismem z dnia 26 stycznia 2011 r. oświadczyła, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] uchylił decyzję z dnia [...] września 2010 r. nr [...], będącą w rozpoznawanej sprawie decyzją pierwszej instancji, w związku z czym strona skarżąca podniosła, iż postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Powyższego pisma strony skarżącej Sąd nie może potraktować jako wniosku o cofnięcie skargi, o którym mowa w art. 60 p.p.s.a, bowiem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca.
Z uwagi zatem na fakt, iż strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.