Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 30 kwietnia 2014 r. odrzucił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, wymogach formalnych skargi kasacyjnej oraz możliwości uzyskania prawa pomocy został doręczony skarżącemu.
Skarżący J. P. w dniu 4 czerwca 2014 r. (data nadania) złożył osobiście sporządzone pismo, z którego wynika, że nie jest on zadowolony z rozstrzygnięcia. Podniósł, że nie zgadza się na inwestycję – budowę budynku przy jego posesji. Wniesione pismo potraktowano, jako skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez skarżącego osobiście, pomimo, że nie jest żadną z osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202). Wobec powyższego, stosownie do art. 178 p.p.s.a., przedmiotową skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.
Mając na uwadze, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów ustawowych, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.