Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] r. odmówił dokonania zmiany wpisu w ewidencji działalności gospodarczej polegającej na dopisaniu miejsca prowadzenia działalności gospodarczej: "Unia Europejska", zgłoszonej w dniu [...] r. przez Pana A. M. zam. w I. 7 przy ul. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że zgłoszenie działalności, dla której wskazane zostało miejsce jej wykonywania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 z późn. zm.),
Odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniósł A. M. zarzucając jej naruszenie prawa europejskiego, a w szczególności zasady swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Odwołujący wywodził, że odmowa dokonania wpisu w zakresie przez niego żądanym stanowi naruszenie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy sygn. akt [...] z dnia [...] r. wraz z poprzedzającymi go prawomocnymi decyzjami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją dnia [...] r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Powołując się na treść art. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. z 2007 r. Dz. U. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) w uzasadnieniu decyzji wskazano, że zakres przedmiotowy tej ustawy ogranicza możliwość ewidencjonowania działalności gospodarczej jedynie na terenie Polski.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło uwagę, że istotnie od 1 maja 2004 polski przedsiębiorca może otworzyć firmę w każdym z 25 krajów członkowskich Unii Europejskiej, a nadto w Norwegii, Islandii i Lichtensteinie, które należą do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Każde państwo członkowskie UE samodzielnie wyznacza zasady zakładania firm na własnym terytorium.
Osoba podejmująca działalność gospodarczą, musi dostosować się do szeregu regulacji z zakresu prawa podatkowego, ubezpieczeniowego, ochrony konsumentów, bezpieczeństwa produktów, gdyż możliwe jest występowanie różnic na tym polu mimo harmonizacji na szczeblu wspólnotowym. W związku z tym, A. M. prowadząc działalność gospodarczą na terenie Szwecji winien ją prowadzić w formie właściwej dla regulacji prawnych obowiązujących w Szwecji.
W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (zatytułowanej "odwołanie") A. M. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez zmianę wpisu w ewidencji działalności gospodarczej zgodnie z wnioskiem z [...] r. oraz zmianę uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. poprzez skreślenie zdania drugiego tego uzasadnienia. Uzasadniając swoje żądanie skarżący ponowił zarzuty naruszenia prawa europejskiego, a w szczególności zasady swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Odwołujący wywodził, że wpis polskiego przedsiębiorcy do rejestru w Polsce jest prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie Unii Europejskiej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i uznając brak nowych okoliczności i zarzutów, powołało się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, gdyż rozstrzygając sprawę zarówno organ I jak i II instancji, nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest weryfikacja rozstrzygnięć właściwych organów administracji publicznej pod względem legalności w zakresie odmowy dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Zasady wpisu do ewidencji działalności gospodarczej uregulowane zostały w przepisach art. 7a-7i. ustawy z 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, ze zm.) -zwanej dalej u.p.d.g.
Stanowiący materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć w niniejszej sprawie art. 7c. pkt 1 tej ustawy nakłada na organ ewidencyjny obowiązek wydania decyzji o odmowie wpisu, jeżeli zgłoszenie dotyczy działalności gospodarczej nieobjętej przepisami ustawy. Pod pojęciem "ustawa" należy rozumieć ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 z późn. zm.), która reguluje problematykę podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej. Zgodnie z art.1, regulacją tej ustawy objęte jest podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższe przepisy implikują uznanie, że rejestracji w ewidencji działalności gospodarczej w trybie ustawy Prawo działalności gospodarczej podlegają ci przedsiębiorcy, którzy prowadzą ją na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. A contrario, podmioty działalności gospodarczej realizujące swoje czynności poza Polską nie są związane przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
Tym samym podjęcie przez polskiego przedsiębiorcę działalności gospodarczej na terenie innych państw, bądź ich związku nie podlega rejestracji w ewidencji działalności gospodarczej w trybie przepisów ustawy Prawo działalności gospodarczej. Ewidencja działalności gospodarczej służy bowiem rejestracji podmiotów wykonujących działalność gospodarczą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że poza zakresem orzekania przez organy administracji oraz sąd pozostają podnoszone przez skarżącego kwestie dotyczące zagadnień związanych z ubezpieczeniem społecznym, czy też opodatkowaniem działalności gospodarczej na terenie Szwecji. Wbrew przekonaniu skarżącego, dokonanie zmiany wpisu miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w ewidencji nie warunkuje możliwości uzyskania przez niego odszkodowania z tytułu wypadku, jakiemu uległ w trakcie wykonywania pracy na terytorium Szwecji.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) Sąd oddalił skargę.