Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 lutego 2015 r. J. i R. K. w imieniu małoletniego syna D. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 sierpnia 2015r. wezwano przedstawicieli ustawowych skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 12 odpisów załączników nr 1 i 2 do skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone przedstawicielowi ustawowemu skarżącego w dniu 17 września 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 70 akt sądowych). Natomiast wezwanie skierowane do J. K. zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 1 października 2015 r.
W zakreślonym siedmiodniowym terminie braki formalne nie zostały uzupełnione.
Pismem z dnia 17 września 2015 r. przedstawiciele ustawowi małoletniego syna R. K. oświadczyli, iż cofają skargę wniesioną na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Stosownie natomiast do postanowień art. 57 § 1 p.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak wynika z postanowień cytowanego przepisu skarga jako pismo inicjujące postępowanie sądowoadministracyjne musi spełniać wymogi stawiane pismom procesowym. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano z kolei w art. 46 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym to – każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników. Co istotne w kontekście niniejszej sprawy z powyższych przepisów wynika, że do odpisów skargi należy dołączyć również załączniki załączone do skargi celem doręczenia ich pozostałym uczestnikom postępowania. Mając na uwadze okoliczność, że do złożonych na wezwanie Sądu odpisów skargi nie zostały załączone załączniki wniesione wraz ze skargą, wezwano przedstawicieli ustawowych do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania w tym przedmiocie pod rygorem odrzucenia skargi. Przedstawiciele ustawowi w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uzupełnili ich. W takiej sytuacji zastosowanie musi znaleźć art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym to – sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Na marginesie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie.
W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie 1 sentencji.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie przedstawiciele ustawowi skarżącego wpłacili wpis w kwocie 500 zł, natomiast jego skarga została odrzucona. Ziściła się zatem przesłanka wskazana w w/w przepisie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w punkcie 2 sentencji.