Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. z upoważnienia Zarządu Województwa Kujawsko- Pomorskiego decyzją... 2013 r.... na podstawie art. 40 ust. 1, 2 pkt 1 i ust. 3, 4, 11, 13 i 15 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 260) § 2, ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (Dz. U. Nr 140, poz. 1481 z 19 czerwca 2004 r.), uchwały nr XVIII/237/04 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 16 lutego 2004 r. w sprawie ustalenia stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg wojewódzkich na terenie Województwa Kujawsko - Pomorskiego na cele niezwiązane z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu (Dz. Urzęd. Woj. Kujawsko -Pomorskiego Nr 38, poz. 590) oraz uchwały Nr X/53/11 tegoż Sejmiku Województwa z dnia 27 czerwca 2011 r. zmieniającej uchwałę w sprawie ustalenia stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg wojewódzkich (Dz. Urzęd.
Woj. Kujawsko -Pomorskiego nr 185, poz. 1682) i art. 104 Kpa, złożonego dnia... 2013 r. przez M. K., zam. w Ż. przy ul. A.... dot. zajęcia drogi wojewódzkiej klasy... nr... relacji: K. – I. w Ż. ul. A. na czas wykonania niezbędnych robót związanych z przebudową, rozbudową oraz zmianą sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek usługowo - mieszkalny na działce nr... w Ż., zezwolił na zajęcie części chodnika w pasie wskazanej drogi na czas wykonania wskazanych robót, w dniach....2013 r.-...2013 r. tj. 60 dni, ustalając opłatę w wysokości 4.050,00 zł, którą należało wpłacić na konto Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. w terminie 14 dni od otrzymania decyzji i ustalił w pkt 1a-h szczegółowe warunki zezwolenia.
Wnosząc odwołanie M. K. wskazała na błędne ustalenie powierzchni zajętego pasa drogowego i tym samym naliczenia zbyt wysokiej opłaty.
SKO w T. decyzją z... 2013 r. (...) na podstawie przepisów wskazanych w zaskarżonej decyzji oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, ze w myśl § 1 ust. 1 pkt 3 wskazanego rozporządzenia powierzchnię zajętego pasa wskazuje we wniosku sam wnioskodawca, i M. K. we wszystkich swoich wnioskach taką powierzchnię wskazywała, taka też była powierzchnia zajmowanego pasa przyjęta we wszystkich poprzednich decyzjach i nigdy nie była kwestionowana. Zatem organ udzielający zezwolenia ani nie miał podstawy do ustalenia innej aniżeli wskazana przez stronę powierzchnia, ani też nie miał obowiązku prowadzenia w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania. Przy obliczaniu wysokości opłaty została zastosowana stawka określona w powołanych uchwałach sejmiku, która wynosi 5 zł za 1 m2. Zgodnie z wnioskiem zezwolenie dotyczy zajęcia pasa drogowego o pow.... m2 przez okres 60 dni, a zatem opłata za zajęcie pasa drogowego, obliczana jako iloczyn m2 zajętego pasa, stawki 5 zł za 1 m2 i liczby dni zajęcia pasa drogowego, wynosi 4.050,00 zł.
Składając skargę M. K. ponowiła zarzut niewłaściwego ustalenia powierzchni zajętego pasa drogowego i ustalenia zbyt dużej opłaty. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i powtarzając argumentację z zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 143, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako "P.p.s.a." uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami – co w niniejsze sprawie wymaga szczególnego podkreślenia i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną - i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy prawidłowo- podobnie jak wcześniej organ pierwszej instancji w swojej decyzji z... 2013 r.... utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją – przywołał i wskazał na przepisy obowiązującego prawa stanowiące podstawę prawną decyzji. W szczególności dotyczy to przepisów ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260).
W świetle zawartych tam przepisów podstawowe znaczenie miało dokładne, precyzyjne ustalenie przebiegu pasa drogowego, jego linii granicznych oraz powierzchni którą zamierzała zająć skarżąca na cel wskazany we wniosku z... 2013 r.
W związku z powyższym pierwszym obowiązkiem organu było zwrócenie uwagi na legalną definicję "pas drogowy." Definicja ta zawarta w art. 4 pkt 1 ww. ustawy o drogach publicznych, który określa, że pasem drogowym jest wydzielony linami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. Istotą tej definicji jest więc wydzielenie liniami granicznymi gruntu, który stanowi pas drogowy.
Konsekwencją tego jest, że w celu wykazania granic pasa drogowego niezbędnym jest przedłożenie planu gruntu z wyraźnie zaznaczonymi liniami granicznymi tego gruntu, a nie granic działki ewidencyjnej, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.
Analizując akta sprawy należało zdaniem Sądu stwierdzić, że w przedłożonych sądowi aktach postępowania administracyjnego brak dowodu - dokumentu w postaci szczegółowego planu przedmiotowego pasa drogowego z wyraźnym zaznaczeniem jego linii granicznych w odniesieniu do konkretnej drogi publicznej. Nie wystarczy bowiem do dokonania tych ustaleń przedstawienie planu działki geodezyjnej z zaznaczonymi granicami geodezyjnymi. Niezbędne jest wyjaśnienie w sposób niebudzący wątpliwości granic pasa drogowego, co może nastąpić tylko na podstawie miarodajnych szczegółowych planów geodezyjnych tej drogi z wyraźnym wskazaniem linii granicznych pasa drogowego. Stanowiłoby to jednocześnie realizację zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w przepisach art. 6-8 oraz art. 11 Kpa. Z znajdujących się w aktach dokumentów zdaje się bowiem wynikać, iż nie można wykluczyć, że argumentacja skarżącej wskazującej na wąski o charakterze klina odcinek gruntu znajduje się poza pasem drogowym, może polegać na prawdzie.
Dlatego też wyrażając powyższe wątpliwości w zakresie ustaleń faktycznych, będących podstawą kwestionowanej decyzji, dokonanych z naruszeniem przez organ zasad i przepisów postępowania administracyjnego dotyczących prowadzenia postępowania dowodowego (art. 6 -8, art. 11, art. 77 oraz art. 80 Kpa), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.), uznając że rozstrzygnięcie organu na podstawie dotychczas zebranych dowodów pasa było przedwczesne orzekł jak w sentencji w pkt 1 wyroku, rozstrzygnięcie w pkt 2 i 3 opierając na art. 151 P.p.s.a. oraz art. 200.
W świetle powyższego chybione jako pozbawione w ocenie Sądu znaczenia prawnego są argumenty organu, że to skarżąca sama wskazała taką a nie inną powierzchnię zajmowanego pasa (tj.... m2) oraz że nie kwestionowała poprzednich decyzji. Należy jeszcze dodać, że mając na uwadze treść przywołanego przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. ("sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy"), poza rozstrzygnięciem sądu musiały pozostać inne decyzje wskazywane przez organ.
Prowadząc ponownie postępowanie rzeczą organu będzie dokładne ustalenie przebiegu granic pasa drogowego i udokumentowanie tego w sposób przewidziany prawem co pozwoli na prawidłowe ustalenie należnej opłaty.