Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. A. M. – dalej skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lipca 2015r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 13 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 28 lipca 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 49 akt sądowych).
W zakreślonym siedmiodniowym terminie A. M. uiścił wymagany wpis oraz wniósł o przesłanie mu kserokopii skargi celem uzupełnienia jej braków formalnych.
Kserokopia skargi została doręczona skarżącemu w dniu 4 września 2015 r.
Pismem z dnia 17 września 2015 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę, nie nadsyłając przy tym wymaganych odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 47 p.p.s.a., jest obowiązek dołączenia jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Należy zwrócić uwagę, iż według art. 12 p.p.s.a. ilekroć w ustawie mowa jest o stronie, rozumie się przez to również uczestników postępowania.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę nie załączając jej odpisów. Z uwagi na fakt, że udział w sprawie w charakterze uczestnika postępowania bierze dodatkowo trzynaście uczestników, koniecznym było złożenie przez skarżącego do tutejszego Sądu dodatkowych egzemplarzy skargi, celem doręczenia ich uczestnikom postępowania. W przesłanym przez Sąd do skarżącego wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi został on poinformowany o takim wymogu wraz pouczeniem o konsekwencjach wynikających z braku dopełnienia w/w obowiązku.
Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci nadesłania odpisów skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, ani do dnia wydania przedmiotowego postanowienia. Pismem zaś z dnia 17 września 2015 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę.
W kwestii odrzucenia skargi z powodu nie uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci odpisu skargi wypowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2319/11. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w zupełności podziela stanowisko prezentowane w uzasadnieniu tego postanowienia i przytoczoną na jego poparcie argumentację. Szczególnie NSA trafnie wskazał, że: "W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że skoro skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę, to brak odpisu skargi tylko dla doręczenia go organowi nie jest brakiem, który uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. Inna natomiast sytuacja zachodzi wówczas, gdy w sprawie oprócz organu występują także inne strony i uczestnicy postępowania. Wtedy bowiem brak odpisów skargi celem ich doręczenia tym osobom stanowi taki brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić - w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania - do odrzucenia skargi na podstawie art.58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a.".
Na marginesie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie.
W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie 1 sentencji.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie przedstawiciele ustawowi skarżącego wpłacili wpis w kwocie 500 zł, natomiast jego skarga została odrzucona. Ziściła się zatem przesłanka wskazana w w/w przepisie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w punkcie 2 sentencji.