Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Marka W., utrzymał w mocy wydaną przez Prezydenta Miasta T. w dniu [...] 2005r. na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. 2001r. nr 87 poz. 960 ze zm.) decyzję nr [...] orzekającą o wykreśleniu z ewidencji ludności wpisu z dnia [...] 2005r. o zameldowaniu małoletniej Wiktorii W. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w T. oraz wpisu o wymeldowaniu wyżej wymienionej z poprzedniego miejsca pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] "a" w T., a nadto - odmawiającą umorzenia prowadzonego w tej sprawie postępowania.
Postępowanie administracyjne w trybie wskazanego wyżej przepisu ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych przeprowadzono w związku z zawiadomieniem przez Joannę P. organu, iż przemeldowanie małoletniej nastąpiło w wyniku zgłoszenia bez jej wiedzy przez Marka Węglińskiego pobytu stałego córki w jego mieszkaniu przy ul. [...] mimo, że od urodzenia córka faktycznie zamieszkuje z nią w lokalu przy ul. [...]. Przedstawiając szczegółowo w uzasadnieniu decyzji przebieg postępowania administracyjnego oraz ustosunkowując się do zawartych w odwołaniu zarzutów organ II instancji stwierdził, iż zebrane w postępowaniu pierwszoinstancyjnym dowody potwierdziły fakt zamieszkiwania małoletniej Wiktorii zarówno przed dniem [...] 2005r., jak i po tym dniu razem z matką przy ul. [...] w T., zaś nie potwierdziły przebywania córki w mieszkaniu ojca przy ul. [...] ponad czas odbiegający od uzgodnionego z jej matką - Joanną P., a zatem dokonane w dniu [...] 2005r. przez Marka W. zgłoszenie dotyczące zmiany miejsca stałego pobytu było nieprawidłowe i skutkować musiało uchyleniem przez Prezydenta Miasta T. zarówno czynności materialno - technicznej zameldowania Wiktorii pod nowym adresem, jak i czynności wymeldowania jej z dotychczasowego miejsca pobytu.
Zamieszkiwanie małoletniej Wiktorii z matką wykazały, zdaniem organu, takie dowody jak: zaświadczenia lekarskie wystawione na nazwisko Joanny P. w różnych okresach czasu w związku z opieką nad chorym dzieckiem, zaświadczenie dyrekcji przedszkola nr 8 w T. o przyprowadzaniu codziennie rano Wiktorii przez matkę, policyjna informacja o zamieszkiwaniu od urodzenia Wiktorii przy ul. [...], zawarte w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia [...] 2005r. (sygn. [...]) regulującego kontakty Marka W. z córką ustalenia, iż małoletnia córka stron znajduje się przy powódce, a pozwany dąży do częstych kontaktów z córką oraz wnioski końcowe opinii Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno - Konsultacyjnego przy Sądzie Okręgowym w T. z dnia [...] 2005r., w których stwierdzono brak przeciwwskazań do powierzenia władzy rodzicielskiej obu stronom i ustalenia miejsca zamieszkania dziecka przy matce.
Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że brak, wobec uchylenia postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia [...] 2005r., uregulowanych sądownie kontaktów Marka W. z córką nie może mieć wpływu na wynik postępowania administracyjnego w sprawie miejsca jej zameldowania na pobyt stały, skoro zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. (Dz. U. 2001r., nr 87 poz. 560 ze zm.) pobytem stałym jest zamieszkiwanie pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania zaś skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na to, że dziecko zamieszkiwało na stałe razem z nim w lokalu przy ul. [...].
W ocenie organu w postępowaniu pierwszoinstancyjnym zebrano wszelkie dowody istotne do ustalenia prawidłowości zameldowania w dniu [...] 2005r. Wiktorii W. na stałe przy ul. [...], w związku z czym, wbrew podnoszonemu w odwołaniu zarzutowi, Prezydent Miasta T. miał prawo nie uwzględnić żądań dotyczących przeprowadzenia dodatkowych dowodów co do okoliczności stwierdzonych innymi dowodami. Brak było również podstaw do uwzględnienia przez organ I instancji wniosków Marka W. w przedmiocie zawieszenia oraz umorzenia prowadzonego postępowania.
Zaskarżając do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję Wojewody [...] Marek W. wniósł o uchylenie tejże decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta T. jako rażąco naruszających prawo oraz umorzenie postępowania lub zawieszenie go do czasu wydania przez Sąd Okręgowy w T. rozstrzygnięcia dotyczącego miejsca zamieszkania małoletniej przy którymś z rodziców, zaś w razie nie przychylenia się do tego ostatniego wniosku - o oddalenie wniosku Joanny P. z dnia [...] 2005r. jako bezprzedmiotowego.
W skardze podniósł zarzuty:
oddalenia z naruszeniem art. 75 § 1 kpa złożonych przez niego wniosków dowodowych jako nie mających znaczenia w sprawie, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych co do miejsca zamieszkania córki Wiktorii w dniu 7 stycznia 2005r.
naruszenia art. 79 kpa poprzez niepoinformowanie go o terminie przesłuchania żony co miało wpływ na danie wiary złożonym przez nią oświadczeniom i dokumentom uznania za wiarygodne informacji otrzymanych z policji i przedszkola nr 8 mimo, iż w dniach po [...] 2005r. dziecko wielokrotnie u niego nocowało i było odprowadzane do przedszkola.
braku wnikliwości i bezstronności w prowadzeniu postępowania, a w konsekwencji błędnego ustalenia, nie popartego przekonywującymi dowodami, iż w dniu [...] 2005r. Wiktoria zamieszkiwała przy ul. [...] bezprawnego przyznania statusu strony w postępowaniu SM "M." oraz naruszenia zasady zaufania do organu administracji (m.in. przez błędne przyjęcie, że miał obowiązek zgłosić wymienionej spółdzielni o zameldowaniu córki).
Wymienione wyżej zarzuty stanowią w istocie powtórzenie zarzutów zawartych w odwołaniu Marka W. od decyzji I instancji.
Z uzasadnienia skargi wynika, że córka Wiktoria mieszkała u skarżącego przez okres około dwóch tygodni począwszy od [...] 2005r., zaś przyczyną tego stanu rzeczy była wypowiedź Joanny P., iż skarżący ma zabrać dziecko na ul. [...], gdyż ona sprzedaje swoje mieszkanie i wyprowadza się do innego mężczyzny. Wcześniej natomiast odmówił wyjaśnień dotyczących tej sprawy kierując się dobrem Wiktorii.
W uzasadnieniu skargi Marek W. zakwestionował dodatkowo posłużenie się przez organy I i II instancji jako dowodem porozumieniem zawartym między nim a żoną w dniu [...] 2003r. w przedmiocie opieki nad córką, skoro żona go nigdy nie przestrzegała, jak również postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia [...] 2005r. ustalającym kontakty z córką, które to postanowienie zostało uchylone.
Poza tym skarżący podniósł, iż organ II instancji nie ustosunkował się do zarzutu odwołania dotyczącego błędnego uznania w I instancji Spółdzielni Mieszkaniowej "M." oraz wspólnoty mieszkaniowej (Przedsiębiorstwo Budowlane [...]) w budynku nr [...] przy ul. [...] ze strony postępowania dotyczącego wykreślenia wpisów o zameldowaniu i wymeldowaniu.
Niezależnie od tego w skardze poruszonych zostało szereg wątków dotyczących niewłaściwych stosunków między skarżącym a Joanną P. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentację dotyczącą nieprzerwanego zamieszkania Wiktorii z matką oraz ustosunkowując się w obszernych wywodach do zarzutów skargi. Uznając zarzuty za bezpodstawne Wojewoda przyznał jednak rację skarżącemu, iż organ I instancji bezzasadnie uznał Spółdzielnię Mieszkaniową "M." oraz Przedsiębiorstwo U. w T.(wspólnota mieszkaniowa) za strony postępowania i doręczył im swą decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Stosowanie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269) Sąd kontroluje legalność decyzji administracyjnych tzn. ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji publicznej, nie jest natomiast uprawniony do badania innych przesłanek podejmowania decyzji, w tym celowości i słuszności. Uwzględniając skargę na decyzję administracyjną Sąd uchyla ją lub stwierdza jej nieważność, nie może zaś rozstrzygać co do meritum sprawy, umarzać postępowania administracyjnego, ani go zawieszać.
Do wydawania w tym zakresie rozstrzygnięć kompetentne są wyłącznie organy samorządu i administracji. Sąd zatem nie może również, wyręczając organy, orzec o oddaleniu wniosku strony postępowania administracyjnego o co wnosi skarżący, a prawidłowo - o odmowie uchylenia czynności zameldowania i wymeldowania.
Wykonanie obowiązku meldunkowego polega na zgłoszeniu wymaganych do zameldowania danych organowi ewidencji, który obligowany jest dokonać stosownej rejestracji czynności rodzącej skutki prawne. Czynność zameldowania ma potwierdzić istniejący stan faktyczny - stały lub czasowy pobyt pod oznaczonym adresem, a więc dana osoba winna rzeczywiście zamieszkiwać w konkretnym lokalu, a następnie dokonać zameldowania w nim. Określona zaś w art. 10 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. 2001r. nr 87 poz. 960 ze zm.) przesłanka zameldowania na pobyt stały zostaje spełniona wówczas gdy łącznie zrealizowane są wymienione w tych przepisach dwa warunki, a mianowicie, gdy osoba przebywa - zamieszkuje w lokalu (koncentrują się tam jej sprawy życiowe) i ma zamiar stałego w nim przebywania.
W przypadku osoby niepełnoletniej, w myśl § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 grudnia 2002r. (Dz. U. nr236 poz. 1999 ze zm.), zameldowania poprzez wypełnienie i podpisanie formularza "Zgłoszenie pobytu stałego" dokonuje jej przedstawiciel ustawowy lub inna osoba sprawująca nad tą osobą faktyczną opiekę. Przedstawicielem ustawowym osoby niepełnoletniej jest w sposób oczywisty każdy z posiadających władzę rodzicielską rodziców.
Jeśli jednak chodzi o osobę niepełnoletnią - dziecko jak, to ma miejsce w niniejszej sprawie, odróżnić należy miejsce jego faktycznego pobytu od miejsca zamieszkania w prawnym znaczeniu tego określenia. O ile w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. jest mowa o "pobycie stałym" to w przywoływanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji art. 26 kodeksu cywilnego chodzi o to drugie pojęcie. W prawie cywilnym przez miejsce zamieszkania należy rozumieć tylko określoną miejscowość, zaś pobyt stały trzeba związać z konkretnym adresem (domem, lokalem).
W przypadku dziecka miejsce pobytu nie musi się pokrywać z miejscem zamieszkania. Jednak zgodnie z art. 26 § 2 Kc, jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom mającym osobne miejsca zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego stale przebywa, a więc przyjęcie zamieszkiwania wiąże się zasadniczo ze stałym pobytem, zaś ten ostatni decyduje o zameldowaniu.
W razie zgłoszenia zastrzeżeń co do prawidłowości zameldowania, czy wymeldowania, sprawę rozstrzyga w trybie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia10 kwietnia 1974r. organ ewidencji wydając decyzję o anulowaniu bądź odmowie anulowania wymienionej czynności materialno - technicznej.
W rozpoznawanej sprawie "przemeldowanie" Wiktorii W. było, w ocenie Sądu nieuprawnione w związku z czym skarga nie mogła być uwzględniona.
Ustalenia w toku prowadzonego postępowania administracyjnego wymagało, czy dokonane przez skarżącego w dniu [...] 2005r. w organie ewidencji zgłoszenie nowego miejsca pobytu stałego córki Wiktorii, to jest w lokalu przy ul. [...], było zgodne ze stanem rzeczywistym. Zauważyć należy, że skarżący wezwany do złożenia wyjaśnień, czy w dacie powyższego zgłoszenia córka zamieszkała z nim w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy, powołując się na jej dobro najpierw w ogóle odmówił ich udzielenia, a następnie ograniczył się do stwierdzenia, że centrum życiowe córki znajduje się w przedszkolu, w którym przebywa w godz. 7:30 - 16.00 a wolne dni spędza u ojca i matki.
Dopiero w piśmie z dnia [...] 2005r. po zapoznaniu się z aktami sprawy podał, że Wiktoria we wskazanym dniu przebywała u niego z zamiarem stałego pobytu, a zameldowanie nastąpiło za zgodą i akceptacją żony, zaś w odwołaniu od decyzji I instancji i w skardze do Sądu uzupełnił to wyjaśnienie stwierdzając, iż od dnia [...] 2005r. córka mieszkała u niego przez dwa tygodnie, gdyż po przebadaniu jej dla potrzeb sprawy rozwodowej w Rodzinnym Ośrodku Diagnostyczno - Konsultacyjnym w T. Joanna P. oświadczyła że sprzedaje swoje mieszkanie i wyprowadza się do innego mężczyzny (co było przyczyną wcześniejszej odmowy wyjaśnień), w związku z czym on ma córkę zabrać do siebie na ul. [...].
Wobec zaprzeczenia przez Joannę P. by przedstawiona wyżej rozmowa miała miejsce i by kiedykolwiek ustalała ze skarżącym, że Wiktoria będzie mieszkała u niego, celem stwierdzenia, czy wymieniana przez skarżącego sytuacja mogła zaistnieć, należało dokonać oceny całokształtu istotnych w tym zakresie okoliczności wynikających z zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Organy obydwu instancji oceny takiej dokonały i brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości wyciągniętych z niej wniosków. Nadto Sąd podziela wyrażone przez Wojewodę stanowisko, że w postępowaniu pierwszoinstancyjnym wykorzystano wszystkie możliwości uzyskania dowodów istotnych dla wydania rozstrzygnięcia. Oceniając wiarygodność wersji skarżącego dotyczącej zamieszkania u niego córki za zgodą Joanny P., nie sposób pominąć przeczących jej znajdujących udokumentowanie w aktach administracyjnych usilnych, trwających w toku procesu rozwodowego starań tejże Joanny P. o pozostawienie jej, wbrew dążeniom skarżącego, władzy rodzicielskiej nad córką oraz oddalenie jego wniosku o wydanie mu dziecka.
Rzekomo wyrażonej przez stronę zgody na zmianę miejsce pobytu i przemeldowanie córki oraz wiedzy strony o dokonaniu tej czynności przez skarżącego nijak nie można pogodzić również z faktem, iż zamiast po upływie owych dwóch tygodni, gdy - co w sposób nie budzący wątpliwości wykazały czynności wyjaśniające - córka z nią zamieszkiwała, doprowadzić do jej ponownego zameldowania na ul. [...], dopiero w końcu września 2005r. podjęła inne działania - zmierzające do uchylenia czynności wymeldowania i zameldowania z dnia [...] 2005r.
W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że istotnie o wymeldowaniu córki Joanna P. dowiedziała się przypadkowo dopiero po kilku miesiącach w miejscu pracy.
W związku ze sporządzoną w nawiązaniu do treści pisma skarżącego z dnia [...] 2005r. w Urzędzie Miasta T. notatką służbową (k.
28) dotyczącą złożonego w dniu [...] 2005r. przez niego w Prokuraturze Rejonowej T. doniesienia o znęcaniu się nad Wiktorią W. przez jej matkę i dziadków, mając na uwadze zbieżność daty wymienionego doniesienia z podawanym przez skarżącego okresem zamieszkania u niego Wiktorii, przeprowadzono na rozprawie sądowej z urzędu dowód z kart od 3 do 6 akt sygn. [...] wskazanej prokuratury (poprzednio sygn. [...]). Do protokołu ustnego zawiadomienia o przestępstwie sporządzonego w dniu [...]. 2005r., po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1, 238 i 234 kk, Marek W. podał iż po badaniu w Rodzinnym Ośrodku Diagnostycznym przy ul. [...] (badanie miało miejsce [...] 2005r.) żona ograniczyła mu celowo kontakty z córką robiąc jej tzw. pranie mózgu i zabierając ją ze żłobka wcześniej o kilka godzin przed planowanym odebraniem przez niego. W protokole tym nie ma mowy o zajściu z żoną, po którym miała córka u niego zamieszkać. Nie wynika z niego również, iż córka Wiktoria przebywała u niego przez dłuższy bo trwający kilkanaście dni czas, a niewątpliwie ze względu na przedmiot sprawy objętej doniesieniem, gdyby sytuacja taka miała miejsce, nie omieszkałby o tym powiedzieć.
Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że w postępowaniu prowadzonym w Urzędzie Miasta T. trafnie wykorzystano dokumenty wiążące się z zawisłą w Sądzie Okręgowym w T. sprawą rozwodową małżonków W., a zwłaszcza treść postanowienia tego Sądu sygn. [...\ z dnia [...] 2005r. (jakkolwiek w pkt 1 dotyczącym ustalenia kontaktów Marka W. z córką zostało, z uwagi na niewłaściwość sądu, uchylone) jako zawierające obiektywne ustalenia co do faktycznego miejsca stałego pobytu małoletniej Wiktorii m.in. w okresie objętym postępowaniem organu meldunkowego. Istotne znaczenie dla wyprowadzenia prawidłowych wniosków odnośnie miejsca faktycznego pobytu małoletniej Wiktorii miały też zaświadczenia lekarskie wystawione na Joannę P. z racji sprawowanej przez nią opieki nad córką w trakcie jej choroby oraz pismo dyrekcji przedszkola nr [...] z [...] 2005r. potwierdzające przyprowadzanie małoletniej rano przez matkę.
Z zaświadczenia tego nie wynika, iż córka nie była odbierana po zajęciach przez ojca, co istotnie mogło mieć miejsce przede wszystkim w dniach ustalonych między stronami w porozumieniu z dnia [...] 2003r. Niewątpliwie nie było możliwe wypowiedzenie się po tak długim czasie przez pracowników przedszkola (dyrektorka powołała się na uzyskane od nich informacje) ściśle co do okresu po [...] 2005r.
Wprawdzie z przeprowadzonego na wniosek skarżącego dowodu z protokołu zeznań złożonych w miesiącu kwietniu 2006r. przez pracownicę przedszkola w sprawie rozwodowej w Sądzie Okręgowym w T. wynika, że także niekiedy ojciec rano córkę przyprowadzał do przedszkola, to zeznająca nie odniosła tego stwierdzenia do jakiegokolwiek konkretnego okresu, a jak sam skarżący określił w skardze częste odprowadzanie Wiktorii do przedszkola miało miejsce od listopada 2005r.
Również w wywiadach policyjnych nie mogło być z przyczyn obiektywnych informacji co do miejsca pobytu małoletniej Wiktorii stricte od 6 do 20 stycznia 2005r. Toteż wywiady te zawierają ogólne informacje podlegające ocenie przez organ na tle całokształtu innych potwierdzonych dowodami okoliczności sprawy.
Reasumując w świetle zebranego w sprawie całokształtu materiału dowodowego, w oparciu o jego wszechstronną analizę organ I instancji miał podstawy do przyjęcia, a organ odwoławczy podzielił jego stanowisko, iż nie zaistniał fakt przerwy w zamieszkiwaniu małoletniej Wiktorii po [...] 2005r. w sensie pobytu stałego przy ul. [...] spowodowany przeniesieniem się jej centrum życiowego za zgodą matki do lokalu przy ul. [...], który to fakt uzasadniałby dokonanie w dniu [...] 2005r. przez skarżącego na druku meldunkowym zgłoszenia. W konsekwencji więc należało uznać, że decyzje organów obydwu instancji w przedmiocie uchylenia czynności materialno - technicznej zameldowania i wymeldowania małoletniej jako wydane z uwzględnieniem zasad przewidzianych w art. 7 i 77 § 1 oraz art. 80 kpa są prawidłowe.
Ustalone wymienionymi wyżej przepisami kpa zasady ogólne procedury administracyjnej w ocenie Sądu nie zostały naruszone nieuwzględnieniem przez organ I instancji złożonych przez skarżącego pismem z dnia [...] 2005r. wniosków dowodowych, bowiem z wniosków tych nie wynika, by miały dotyczyć miejsca pobytu małoletniej Wiktorii w okresie objętym kwestionowaną decyzją (po [...] 2005r.), a treść ich wskazuje, iż miały na celu dokonanie ustaleń nie mających znaczenia dla wyników postępowania bądź też - co do okoliczności podlegających wprawdzie ocenie organu przy wydawaniu rozstrzygnięcia lecz już stwierdzonych przeprowadzonymi wcześniej czynnościami i załączonymi do akt dokumentami.
Poza tym Sąd nie podzielił zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organ I instancji art. 79 kpa i uznał za trafne stanowisko zajęte w tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie miało natomiast znaczenia dla treści wydanego przez Prezydenta Miasta T. rozstrzygnięcia błędne uznanie przezeń Spółdzielni Mieszkaniowej "M." praz Przedsiębiorstwa "U." (wspólnota mieszkaniowa), co trafnie przyznano w odpowiedzi na skargę, za stronę postępowania.
W orzecznictwie sądowym przyjęto, że nie znajduje uzasadnienia w przepisach kpa wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie w której strona mająca interes sprzeczny z interesem drugiej strony zainteresowana jest wynikiem merytorycznym. Bezprzedmiotowość postępowania uzasadniająca jego umorzenie ma miejsce wówczas, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, co wyłącza wydanie decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygniecie co do istoty. Taka sytuacja jednak w niniejszej sprawie nie zaistniała. Nie dość bowiem, że postępowanie wszczęto na żądanie osoby będącej stroną w rozumieniu art. 28 kpa, która nie zrezygnowała z wykazania swoich racji, to nadto merytoryczne zaskończenie sprawy znajdowało oparcie w prawie materialnym i przepisie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. i leżało we właściwości Prezydenta Miasta T. Stąd też organ I instancji nie mógł uwzględnić wniosku skarżącego o umorzenie postępowania administracyjnego zainicjonowanego pismem Joanny P. z dnia [...] 2005r.
Z przedstawionych wyżej względów nie podzielając zarzutów skargi i nie dopatrując się naruszenia prawa przy wydaniu w sprawie rozstrzygnięć, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. Nadmienić należy, że w przypadku odmowy uchylenia czynności zameldowania i wymeldowania, z uwagi na bezsprzeczny stały pobyt małoletniej Wiktorii w lokalu przy ul. [...], zachodziłyby przesłanki do jej wymeldowania z urzędu z mieszkania skarżącego w trybie art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.