Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę skarżącej na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Powyższe orzeczenie uzyskało walor prawomocności od dnia [...] września 2016 r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Z tego przepisu wynika więc, iż nie może być przyznane prawo pomocy w przypadku, gdy postępowanie w sprawie zostało zakończone (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2005 r., sygn. akt II FZ 653/05, OSP z 2006/9/103).
Tymczasem w rozpatrywanej sprawie doszło do prawomocnego zakończenia prowadzonego postępowania, ponieważ postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę skarżącej na ww postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], a orzeczenie uzyskało walor prawomocności od dnia [...] września 2016 r.
Przyznanie stronie prawa pomocy jest więc bezzasadne i to niezależnie od jej sytuacji materialnej i zdrowotnej.
Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności, przedmiotowe postępowanie z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy należało umorzyć na podstawie art. 249a w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a.