Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 stycznia 2014 r. M. J. – dalej skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję SKO w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej wraz z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r. referendarz sądowy rozpoznając wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia 2 kwietnia r. skarżąca wniosła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje:
Na wstępie wskazania wymaga, że - stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. od postanowień referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie zaś z przepisem art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Jak zatem wynika z powyższych przepisów, wniesienie w ustawowym siedmiodniowym terminie prawidłowo sporządzonego sprzeciwu wywołuje ten skutek, że orzeczenie referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy traci moc, zaś sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a.). Sprawa zainicjowana wnioskiem o przyznanie prawa pomocy jest rozpoznawana ponownie od początku w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej. W toku tej sprawy skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Rozpatrując wniosek skarżącej, w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 239 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, która skarży działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W związku z tym, że sprawa ze skargi M. J. dotyczy przyznania świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, oznacza to, że skarżąca z mocy prawa jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów niniejszego postępowania, zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W konsekwencji - z uwagi na brak w ustawie p.p.s.a. normy prawnej pozwalającej umorzyć bezprzedmiotowe postępowanie dotyczące wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sytuacji zwolnienia obowiązującego z mocy ustawy - wniosek skarżącego w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych podlega oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.