Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 24 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 191/17

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
sędzia WSA Renata Owczarzak przewodniczący, sprawozdawca
sędzia WSA Grzegorz Saniewski
sędzia WSA Jarosław Wichrowski
asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 24 maja 2017 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M. L. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji postanawia

Sentencja

  1. 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne,
  2. 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz skarżącej kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu.

Uzasadnienie

P. z dnia [...] stycznia 2017 r. M. L., prowadząca Niepubliczny Terapeutyczny Punkt Przedszkolny "S. " w D., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia z dnia [...] marca 1990 r. o samorządzie gminnym, oraz art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosła skargę do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na uchwałę nr [...] Rady Gminy z dnia [...] marca 2016 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli oraz niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego wpisanych do ewidencji prowadzonej przez gminę R. oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania oraz terminu i sposobu ich rozliczania.

Skarżąca zarzuciła wskazanym przepisom uchwały ich niezgodność z prawem, to jest z przepisami art. 90 ust. 4 w zw. z art. 90 ust. 2b, ust. 2d i ust. 3f ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty i przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż stanowią naruszenie obowiązujących norm prawnych oraz wykraczają poza delegację ustawową określoną w art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, w szczególności:

  1. 1. § 3, § 4 oraz § 6 ust. 1 uchwały niezgodność z art. 90 ust. 2d i 2d uso,
  2. 2. § 10 ust. 2 uchwały niezgodność z zasadami określonymi w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności z art. 8, 9 i 44 kpa, odnośnie terminów na powiadomienie, zawartych w skarżonym przepisie Uchwały;
  3. 3. § 10 ust. 5 pkt 3 oraz § 12 ust. 1 pkt 4 i 5 uchwały niezgodność z art. 90 ust. 3f uso, niezgodność z przepisami art. 8, 9 i 50 kpa oraz przekroczenie delegacji ustawowej zawartej w art. 90 ust. 4 uso,
  4. 4. § 12 ust. 1 pkt 1 uchwały przekroczenie delegacji ustawowej zawartej w art. 90 ust. 4 uso,
  5. 5. § 12 ust. 1 pkt 6 uchwały niezgodność z art. 90 ust. 3f, art. 6, 10, 50, 75, 77, 75 kpa oraz przekroczenie delegacji ustawowej zawartej w art. 90 ust. 4 uso,
  6. 6. § 12 ust. 3 uchwały niezgodność z art. 90 ust. 3f oraz przekroczenie delegacji ustawowej zawartej w art. 90 ust. 4 uso,
  7. 7. § 13 ust. 11 i 12 uchwały niezgodność z art. 90 ust. 3f oraz przekroczenie delegacji ustawowej zawartej w art. 90 ust. 4 uso,

Na podstawie art. 147 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonych przepisów.

Wójt Gminy R. w odpowiedzi na skargę wniósł o:

  1. 1. odrzucenie skargi w zakresie:

. punktu 1 dotyczącego wniosku o stwierdzenie nieważności § 3, § 4 oraz § 6 ust. 1 uchwały,

. punktu 2 dotyczącego zarzutu naruszenia art. 8 i 9 Kpa,

. punktu 3 dotyczącego zarzutu naruszenia art. 50 Kpa,

. punku 5 dotyczącego zarzutu naruszenia art. 6, 10, 50, 75, 77 Kpa na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) i wydanie w tym zakresie postanowienia o umorzeniu postępowania w trybie art. 58 § 3 wymienionej ustawy z powodu naruszenia przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 z późn. zm) poprzez brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa w powyższym zakresie,

  1. 2. oddalenie w pozostałym zakresie skargi,
  2. 3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Pismem procesowym z dnia [...] kwietnia 2017 r. M. L. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Stosownie natomiast do treści art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W niniejszej sprawie Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne. Przede wszystkim brak jest podstaw do uznania, że zmierza ono do obejścia prawa.

Nadto nie można twierdzić, że cofnięcie skargi przez skarżącą spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skargi na akt prawa miejscowego kontrola zgodności z prawem tego aktu poprzedzona jest bowiem ustaleniem legitymacji do wniesienia skargi, a więc wyjaśnieniem, czy interes prawny skarżącej został naruszony przez zaskarżony akt, jak wymaga tego art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.). Co więcej, okoliczności te powinny zostać wykazane przez skarżącą, a nie zostały. Skutkiem zaś niewykazania naruszenia interesu prawnego jest oddalenie skargi z uwagi na brak legitymacji. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy aby umożliwić merytoryczną kontrolę zaskarżonego aktu skarżąca musiałaby wykazać naruszenie interesu prawnego, gdyż w przeciwnym razie sąd nie może w ogóle dokonać kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu.

Niewątpliwie skarżąca jako prowadząca Niepubliczny Terapeutyczny Punkt Przedszkolny "S." w D., posiada interes prawny wymagany przepisem art. 101 ust. 1 ustawy z dnia [...] marca 1990 r. o samorządzie gminnym do zaskarżenia przedmiotowej uchwały, jednak jak już wyżej wyjaśniono, dopiero wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącej umożliwiłoby ocenę zgodności z prawem podjętej uchwały. Skarżąca cofnęła natomiast skargę na uchwałę przed wykazaniem naruszenia interesu prawnego. Na obecnym etapie postępowania nie można zatem uznać, że cofnięcie skargi przez skarżącą byłoby niedopuszczalne. W związku z tym brak jest podstaw do nieuwzględnienia zgłoszonego oświadczenia o cofnięciu skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.