Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. Ł. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego nałożenia obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lutego 2018r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez nadesłanie 13 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu do rąk dorosłego domownika w dniu 27 lutego 2018 r.
W dniu 7 marca 2018 r. zostały uzupełnione braki formalne skargi.
Pismem z dnia 19 marca 2018 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podnosząc, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący podkreślił, że w dniach 3-10 marca 2018 r. przebywał w szpitalu (zwolnienie lekarskie w załączeniu), a jego matka na jego prośbę pomogła w uzupełnieniu braków formalnych skargi. Dopiero po wyjściu ze szpitala w dniu 12 marca 2018 r. dowiedział się, że odpisy skargi zostały wysłane zbyt późno.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017r., poz. 1369) zwanej dalej P.p.s.a.
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a.
Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.
Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.
Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, bowiem został złożony w terminie oraz spełnia wszystkie wymogi formalne. Nadto, skarżący wywiązał się z obowiązku dokonania czynności, której nie dokonał w terminie, a mianowicie złożył wymagane odpisy skargi.
We wniosku o przywrócenie terminu, jako okoliczność świadczącą o braku winy w uchybieniu terminu skarżący wskazał, że w dniach 3-10 marca 2018 r. przebywał w szpitalu (zwolnienie lekarskie w załączeniu), a jego matka na jego prośbę pomogła w uzupełnieniu braków formalnych skargi. Dopiero po wyjściu ze szpitala w dniu 12 marca 2018 r. dowiedział się, że odpisy skargi zostały wysłane zbyt późno.
Mając powyższe na uwadze, Sąd za zasadne uznał przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.